Menno Hurenkamp

Dieren- en Ierenbevrijders

Je polismap is de spiegel van je ziel. Zonder tandarts- en pensioenpakket ben je gegarandeerd een flierefluiter, met 200 euro maandelijkse premie in aanleg een neuroot. Dat geldt ook op grotere schaal. Sinds 1 januari zijn veel grote bedrijven niet meer verzekerd tegen aanslagen. Verzekeraars verlengen hun polissen met de kanttekening dat terrorisme iets is als oorlog en natuurrampen — niet te berekenen en dus onverzekerbaar. De vraag wie verantwoordelijk is voor het ontstaan van die nieuwe gevaren is voor de assuradeurs niet van belang. Achter hun weigering schuilt het groeiend maatschappelijk bewustzijn van het onvermogen álle denkbare bedreigingen te bestrijden. Anders gezegd: de angst neemt toe. Is dat een succes voor Osama bin Laden (OBL) in zijn poging het Westen te kleineren? Blijkbaar is de inventiviteit van kwaadwillenden in tijden van globalisering groter dan die van assurantiebedrijven. Het zijn de Houdini’s onder de ondernemers die voor twee gulden per maand je grootmoeder en haar kat verzekeren tegen BSE, maar uit deze bedreiging weten ze geen munt te slaan.

In tweede instantie bereikt OBL het tegendeel van zijn ambities. De verzekeraars verwijzen schaamteloos door naar de overheid voor de consequenties van hun weigering. Het instorten van het WTC betekende daardoor nauwelijks het einde van de westerse staten maar juist een doorstart. De natiestaat blijkt tenminste nog even, zolang er nog terroristen zijn, onmisbaar. Dat vertaalt zich in cijfers. In de Verenigde Staten is bijvoorbeeld het vertrouwen in de overheid na 11 september van een historisch dieptepunt naar een historisch hoogtepunt gestegen. Paradoxaal genoeg munt de staat dit vertrouwen door exact dat te doen waarom alle Amerikanen de overheid vrezen: een drastische inperking van de burgerlijke vrijheden door een grotere vrijheid voor de opsporingsdiensten. Dat lijkt dan weer een punt voor OBL.

Overigens willen de verzekeraars wel de kosten van «klein terrorisme» maar niet die van «groot terrorisme» op zich nemen. Ook die opsplitsing kan de fanaticus op zijn conto schrijven. Wat is klein en wat is groot als je over terrorisme praat? Is elke aanslag op de staat of zijn instituties terrorisme? Er zijn rechtvaardigingen voor sommige vormen van geweld denkbaar. Zo lang staat het algemeen kiesrecht nog niet in de westerse grondwetten. Daar was druk voor nodig. Hoe onwenselijk ook: mogelijk dat een paar bommen in Brussel en Straatsburg vanwege de trage democratisering de Europese identiteit danig zouden aanwakkeren.

Op het NOS Journaal van zondag meldde een verzekeraar dat we bij «klein terrorisme» moesten denken aan een ingreep van het dierenbevrijdingsfront. (Ondersteunend beeld: gezellig op een farm rondscharrelende nertsen. Prompt denk je dat de beesten potentieel slachtoffer van «klein terrorisme» zijn en niet de fokkers die hen vergassen.) Georganiseerde terreur tegen mensen geldt als «groot terrorisme». Resultaat is hoe dan ook dat er door de opsplitsing in groot en klein vooral méér terrorisme is. Dieren- en Ierenbevrijders worden gemakshalve op een hoop gegooid en zo heeft ieder land wel een keur aan terreurorganisaties. Daarmee is de voorlopige tussenstand 3-1 voor OBL. Los daarvan: is het kleine of grote terreur als hij namens de halal-tak van stichting Varkens in Nood een stuk van de bio-industrie de lucht injaagt?