Dikke bovenlip

Dit boek is een fenomenaal winterboek voor volwassenen. Eind van het jaar ligt het in genadeloze stapels in de winkel, ik heb nog nooit iemand het zien kopen maar weet vrijwel zeker dat iedereen daarmee wacht tot ik uit de winkel ben verdwenen. Even wachten tot die man met die boodschappentas weg is, denken ze, waarom treuzelt hij zo, verrek hij koopt het ook, zie je dat. De 76ste jaargang van SNOECK’s. Thuis snel naar boven en leeskijken. De mond van het meisje op de voorpagina, alles aan haar is een vraagteken behalve haar mond. Wordt de dikke bovenlip omhooggehouden met onzichtbaar plakband? Bij dit lezen past muziek. Roxy Music, of toch maar Bruckner?

‘Toen Pitt als snaak deelnam aan audities viel hij als jonge versie van James Dean meteen op. Zonder moeite incarneert hij de sensualiteit.’ Nu ben ik dus aan de beurt om over Brad Pitt te lezen. Ik blader daarna door een artikel over Lalibela in Ethi opië. Formule(1 autoracen. Haaien eten lichaamsdelen in een hap op. Alle literaire prijzen in Europa. Sting is ongelooflijk rijk. Op pagina 397-398 een grote foto van de onderkant van een voet, op de achtergrond een wolk, een grote spin maakt aanstalten over de voet te kruipen, de voet ligt op gladde kiezelstenen. Ik zet muziek van James Brown op, 'Hot Pants’, ik lach naar mezelf in de spiegel. Ik lijk totaal niet op Sting.
Sandro D. Miller fotografeert motorduivels. 'Zij zijn doordeweekse mensen, mannen en vrouwen die bijzonder gesteld zijn op hun vrijheid.’ Ellen von Unwerth fotografeert vrouwen het best, zegt ze. Davide Armando gooit modder over vrouwen en maakt dan foto’s, Ronald Giphart beschrijft een live seksshow. 'Wat hier gebeurde had noch met showbusiness, noch met seks, laat staan met liefde te maken.’ Verderop een artikel over geisha’s. 'Geisha’s zijn de entertainers van de mannelijke Japanse elite.’
Nick Night haat zwartwitfotografie. Ik loop naar de spiegel, zet de muziek harder, doe ooglapje voor, ooglapje af, duw neuspunt omhoog, trek vissenbekkop. Ogen op Chinees. Ik doe 'doortrapte glimlach op zomeravond’ na, zeg drie keer 'fluisteren’ en denk daarbij aan schreeuwen. Onbetaalbaar kijken en aan zeehondjes denken. Weer 'fluisteren’ zeggen, nu volkomen gedachteloos. Terug naar SNOECK’s. Ik zeg drie keer hardop 'einde mandaat’, eerst plechtig, dan vrolijk, daarna landerig, 'uw mandaat is hierbij opgeheven’.
Terug naar de dikke lip van het meisje op de voorpagina. Dit is het sterfelijke deel van de foto. 'Computergestuurde spelletjes en hersenen behoren in Micha’s verbeelding tot de werkelijkheid’, schrijft Nico Burssens over Micha Klein. Ik durf niet verder te lezen, daarna lees ik het hele artikel. Het meisje van de voorkant staat ook op pagina 232-233. Ene oog groter dan het andere, slierten haar rond het hoofd. De mode van Alexander Mc Queen is adembenemend, ik blijf ernaar terugbladeren, is dit Kate Moss die een paarsblauwe zwierige jurk over het podium vervoert? Wie is de jurk van het rossige meisje? Wie heeft haar borsten aan het oog onttrokken?