Disney-hemel

Underground-goeroe Timothy Leary (74) is stervende. De voormalige psychologieprofessor van Harvard die in 1967 met een hoofd vol LSD en de slogan ‘tune in, turn on, drop out’ een generatie de psychedelische barricaden opjoeg, maakte onlangs bekend dat zijn prostaatkanker tot in zijn tenen is voortgewoekerd. Van zijn dood wil hij net zo'n spektakel maken als zijn leven. Leary deelde mee dat hij voor de ogen van een miljoenenpubliek zelfmoord zal plegen op het Internet.

Leary’s verlangen naar een bijzondere dood is niet nieuw. Vlak nadat hij in 1971 door de terreurorganisatie The Weathermen uit de gevangenis werd bevrijd (waar hij vastzat voor marihuanabezit), verkondigde hij al liever te sterven met een rokende revolver dan met een rozenkrans in zijn handen. ‘Ik ben bewapend en een gevaar voor iedereen die mijn vrijheid bedreigt’, zo heette het in zijn open brief Shoot to Live. 'Het neerknallen van een paar genocidale agenten is een heilige daad en een eerbewijs aan het leven.’
In 1976 start Leary een beweging om het heelal te koloniseren en stort hij zich op de handel in levensverlengende pilletjes. Later stopt hij hiermee als blijkt dat hij kanker heeft. In 1989 vertelt hij dat hij net de papieren heeft getekend om zich door het bedrijf Alcor te laten onthoofden. Het doel is om zijn kop te laten invriezen, in afwachting van de tijd waarin de cellen tot leven gebracht en genezen kunnen worden. Eens zal Timothy Leary dan, bevestigd aan een kunstmatig opgekweekt lichaam, weer kiplekker uit de diepvries springen.
Sinds hij zich in de New Edge (New Age plus computertechnologie) heeft begeven, zijn Leary’s plannen kennelijk weer veranderd. 'Het lijkt erop dat in de informatiemaatschappij iedereen zijn eigen hibernatie en re-animatie zelf kan ontwerpen en regisseren’, schrijft hij in zijn recent verschenen boek Chaos and Cyberculture. 'Een breed spectrum van Club Med post-biologische wegen om te ontsnappen aan de met neonlampen belichte, van muzak bezwangerde Disney-hemel van de Jezus Christus Corporatie’, wordt nu geboden door de wondere wereld der virtual reality. Wat hij hier precies mee bedoelt, wordt niet duidelijk. Wie voor uitleg inlogt op zijn Internet-homepage (http//:leary.com) ziet een virtuele versie van Leary op het beeldscherm verschijnen. In rookwolken gehuld en met zijn blik op de eeuwigheid gericht, spreekt hij sonoor: 'Welcome in my home.’ Hierna wordt de netsurfer meegenomen op een rondreis door zijn villa in Beverly Hills. Van de witte sofa’s in de woonkamer tot zijn dagboek in de studeerkamer is alles te bezichtigen. Een raam biedt uitzicht op zijn prachtige tuin. In enkele kamers zijn de wazige gesprekken tussen zijn vrienden af te luisteren. Over Leary’s dood wordt met geen woord gerept. Volgens de Amsterdamse New Edge-goeroe Luc Sala, net terug van een bezoek aan de tastbare variant van Leary, zal zijn verscheiden niet lang meer op zich laten wachten. 'In het echt ziet hij er niet zo fris meer uit. Een plastische chirurg knipt af en toe de gezwellen uit zijn oren. Timothy begeert het leven ook niet meer. Ik had nog zo'n nieuwe wondermachine tegen kanker voor hem meegenomen, maar daar wilde hij niet aan. Tim maakt schoon schip en heeft net zijn archief voor een miljoen dollar aan Harvard verkocht. Dat geld is voor een spectaculaire dying party. Hoe dat er uit gaat zien? Just wait and see…’ (michiel louter)
Een nieuw leven voor Russell Means, de legendarische Indiaanse activist uit de jaren zeventig van de American Indian Movement (AIM). De bezetting van het dorpje Wounded Knee in het reservaat Pine Ridge in Zuid-Dakota maakte van hem in een klap de Indiaanse tegenhanger van Angela Davis, met wie hij dan ook snel banden aanknoopte. De tijden zijn inmiddels echter ook voor Means veranderd. In de laatst verschenen Disney-film Pocahontas spreekt Means nu de stem in van de vader van Pocahontas. Zoals bekend handelt dit op werkelijke gebeurtenissen gebaseerde sprookje om een romance tussen de Indiaanse prinses Pocahontas en de Britse kapitein John Smith. De film wordt als het eerste politiek correcte produkt uit de Disney- stallen geafficheerd, hoewel tal van native American- organisaties er de banvloek over uitspraken. Russell Means noemt zijn bijdrage aan de film echter 'het mooiste wat ik ooit heb gedaan’. (rene zwaap)