Tien jaar later

Documentaires

Jules en Gedeon Gaudet, 9/11 (2002) De Franse broers Gaudet maakten in de zomer van 2001 een weinig enerverende documentaire over de New Yorkse brandweer, toen op een van hun laatste draaidagen twee vliegtuigen het WTC in vlogen. De broers gingen mee de torens in, filmden alles en renden voor hun leven toen de boel begon in te storten. Uniek getuigenmateriaal.

PBS Frontline, The Dark Side (2006)
Na de aanslagen verklaarde de Amerikaanse vice-president Dick Cheney dat de overheid niet moest terugschrikken om in de ‘dark side’ te opereren in de oorlog tegen het terrorisme. Deze Public Broadcasting Service-documentaire illustreert hoe Cheney uiteindelijk uitsluitend nog in de dark side opereert, wetten en burgerrechten omzeilt en de Irakoorlog naar zijn hand zet.

Michael Moore, Fahrenheit 9/11 (2004)
Toen Fahrenheit 9/11 de Palme d'Or won, kreeg Moore de langstdurende staande ovatie in de geschiedenis van het Filmfestival van Cannes. De (nogal aangedikte) documentaire behandelt alles wat niet-conservatief Amerika aan de Bush-regering haatte: hoe Bush de verkiezingen van 2000 'stal’, hoe de rechtse media feiten voor hem verdraaiden, hoe de war on terror Bush, Cheney en zijn collega’s bakken met geld opleverde.

Errol Morris, Standard Operating Procedure (2008)
Documentaire die probeert te verklaren hoe het zo ver heeft kunnen komen dat netjes opgevoede Amerikaanse soldaten in Abu Ghraib tot mensonterende acties overgingen. Morris spreekt direct betrokkenen, die nog steeds in een soort shock zijn over hun eigen gedrag.

Dylan Avery, Loose Change (2005)
Het vlaggenschip van alle 9/11 conspiracy-denkers. Gelikte documentaire die nieuwsfragmenten tegenover het officiële 9/11 Commission Report zet en op de discrepanties wijst. Waarom was het gat in het Pentagon zo klein en waarom zijn er geen beelden van? Waarom stortten meerdere niet-getroffen gebouwen in New York in? En: wie zat er echt achter de aanslagen? (Hint: het was de overheid.)