Popmuziek

Doelbewuste afstand

Popmuziek: Joseph Arthur, Our Shadows Will Remain

Het enige predikaat dat Joseph Arthur kan duiden, doet hem meteen te kort: dat van singer-songwriter. Niet voor niets waaiert de lange rij artiesten waarmee hij in de loop der jaren is vergeleken (van Beck via Buckley tot Cohen) inmiddels uit over vrijwel alle popmuzikale genres.

In de jaren negentig werd hij ontdekt door Peter Gabriel, die hem tekende voor zijn Real World-platenlabel. Het is geen wonder dat uitgerekend Gabriel, met zijn fascinatie voor zowel wereld muziek als voor grensverleggende technologie in muziek, veel in Arthur zag. Diens liefde voor folk en country waren hoorbaar, maar tegelijk had hij interesse in nieuwe technieken waar singer-songwriters zich doorgaans verre van houden. In een genre waar toenemende zorg voor productie niet zelden wordt vereenzelvigd met afnemende authenticiteit, was Arthur – die een geluidseffectje links en rechts niet schuwde – een op merkelijke verschijning. Ook op het podium, waar hij vaak alleen optreedt, maar zichzelf live sampelt en zo laag op laag stapelt, tot hij het geluid van een volledige band voortbrengt.

Our Shadows Will Remain is het eerste album dat hij niet voor Gabriels label maakt. Ironisch, omdat Arthur zich nooit grensverleggender toonde dan hier. Van kleinschalige blues tot het City of Prague-filharmonisch orkest, van alternatieve country tot in de jaren tachtig gewortelde popmuziek: Ar thurs werkterrein breidt zich uit en uit.

In combinatie met zijn voorkeur voor een enigszins vervreemdend en duidelijk na de opname nog uitbundig be werkt geluid, maakt dat Our Shadows Will Remain in eerste instantie tot een ongrijpbare en zelfs wat afstandelijke plaat. Alsof Arthur pas tegen het eind, wanneer hij begeleid door een akoestische gitaar en een enkele pianoaanslag in duet gaat met de Nieuw-Zeelandse zangeres Julia Darling – zij met een hoge engelenstem, hij op zijn laagst – z’n dekking laat zakken. En dan ook meteen helemaal: «I write one more/ Letter I won’t send/ Except for across the floor.»

De afstand smelt weg wanneer na verloop van tijd duidelijk wordt dat Arthur zijn stijlen en vorm niet kiest om een rookgordijn op te trekken, maar om een vorm te vinden voor zijn thema. Ook op Our Shadows Will Remain wordt Arthur nergens heel erg expliciet, maar dit is het album van de onthechting. «I wanna try to get away for everybody else», zingt hij in Puppets. En in Devils Broom: «Waking up in the sun face down on the pavement/ Everything I own in a garbage bag.»

Er sijpelt onheil door in vrijwel al deze nummers. En of dat gevoel nu terecht is of niet, laat Arthur – geboren in Ohio, maar al jaren woonachtig in New York – in het midden: «Your world is in danger/ But your world isn’t real». Zoveel onheil. Het slotnummer Leave Us Alone klinkt als een verzuchting.

Uitgebracht door Warner Music