Groen

Domme bomen

Soms weet ik niet meer of ik over een bepaald onderwerp al iets geschreven heb en ben ik te laks om dat na te zoeken. Slimme en domme bomen, doet dat een belletje rinkelen? Slimme bomen zijn bijvoorbeeld de es en de eik. Domme bomen zijn onder meer de kastanje en de meidoorn. De eerste twee laten het moment van uitbotten schijnbaar afhangen van de hoeveelheid licht, het tweede paar loopt bij de minste of geringste temperatuurstijging botweg uit. Met alle gevolgen van dien. Ik noem: vorst, hagelbuien, laatmaartse stormen, vroegaprilse droogte. Een meidoorn is overigens taai, die kan wel wat hebben. De kastanje daarentegen kan helemaal niets hebben en die roep ik hier uit tot allerdomste boom. Eind april al met bruine bladeren zitten en dan nog de hele zomer door moeten, wat een ellende. Tel daarbij de kastanjemineermot en die nog steeds tamelijk geheimzinnige bloedingsziekte op en je begrijpt niet dat ze de moeite nemen elk voorjaar weer zo dapper uit te botten.
Iets heel anders: de afgelopen weken heb ik ontstellend veel rozen gesnoeid. Niet alleen keurige struikjes of netjes langs een muur geleide klimexemplaren, maar vooral al jarenlang verwaarloosde ramblers, die zich met gemak vijf meter de gastboom in gerambled hebben en met een stam zo dik als een Spaanse chorizoworst. Ik kan me herinneren dat ik lang geleden enorme ruzie heb gehad met een struikje omdat dat me in de weg stond bij schilderwerkzaamheden met een ladder. Dat struikje heb ik verwoest, zó razend was ik. De afgelopen weken was ik ook woedend. ‘Gewoon bij de voet afzagen’, probeerde een behulpzaam iemand me te helpen. ‘Dan nog moet je die troep opruimen!’ schreeuwde ik. ‘Doe jij dat?!’ Hij liep heel snel weg en liet mij bloedend en vloekend achter. Wat een vuile rotstruik is dat toch. De roos, zo lieflijk de bloem en geur, zo smerig de stam en takken. Die tweeslachtigheid, die dubbelhartigheid, die januskoppigheid. Ik heb het even helemaal gehad met rozen. Ik wil me nu gaan richten op een speciaal zorgprogramma voor die arme kastanjes. Maar eerst moeten mijn wonden helen.