Doorlezen

Doorlezen

De drie mannen hadden een lange reis gemaakt. Ze kwamen uit het oosten of zo, zeiden ze. Hoe ze me hadden weten te vinden, hier in dit arcadische landschap, was een verhaal apart. En dat vertelden ze ook apart.

Ze hadden geschenken meegenomen. Voor mij. Of eigenlijk instrumenten, middelen tot een doel. Dat doel: de Nederlandse literatuur bevrijden van het juk waaronder zij gebukt gaat. Dat juk van intellectuele zwaarte en dodelijke ernst. Van verhevenheid en zelfgenoegzaamheid.

Dat past allemaal niet meer bij deze tijd. Er dienen grenzen te worden geslecht, taboes moeten doorbroken.

Maar hoe?

De drie mannen hadden daar lange tijd over nagedacht. De Nederlandse literatuur gaat ze aan het hart, zeiden ze. Ze voelden zich er zeer betrokken bij, al jaren- en jarenlang. En op de achtergrond hadden zij al het een en ander weten te bewerkstelligen, deze drie. Deze Grote Drie.

Dat de vrouw van Ferdi E. een boek schrijft over de ontvoering van en de moord op Gerrit-Jan Heijn (door haar echtgenoot) — dacht u dat zij dat zelf had bedacht? Of het oeuvre van schrijver/eegadoder Richard Klinkhamer, dat na tientallen malen door uitgevers te zijn geweigerd een groots onthaal in de Verenigde Staten gaat krijgen, omdat de nieuwe, jeugdige, eco-esoterische vriendin van de schrijver zich over hem en zijn werk heeft ontfermd — en Nederland alvast te klein heeft verklaard voor de grootsheid van zijn talent? Dacht u dat dat meisje zo'n plan helemaal zelf in elkaar kan zetten?

Nee, daar zit meer achter.

Het is, dus, al gaande. De Grote Drie zijn achter de schermen al langere tijd bezig de boel een beetje op te schroeven.

Was het, in een satirisch boek, niet al zo ver dat twee schrijvers voor het moment dat ze met elkaar naar bed gingen eerst een contract tekenden, waarin ze elkaar beloofden niks over wat er stond te gebeuren ooit in een boek te gebruiken?

Precies.

De tekenen zijn zichtbaar.

«Ideaal», zeiden de drie mannen, «ideaal zou zijn dat er weer oorlog kwam. Maar ja, je kunt niet alles hebben. We hebben ook andere methoden.»

Onze schrijvers krijgen peper in bepaalde lichaamsopeningen. En tegenslag in hun leven. Ellende. Paniek. Geluk. Ruzie. Overspel. Dood. Ziekte. Euforie. Dan gaan ze daar vanzelf over schrijven.

Er kome oproer. Chaos en rumoer. Relletjes. Persoonlijke vetes. En dan gaan persoonlijkheden met charisma daar sleutelromans en sleutelnovelles en sleutelverhalen en sleutelcolumns en sleutelessays over schrijven.

(wordt vervolgd)