Draai de geldkraan dicht

Waarom jonge moslims in Europa radicaliseren en enkelen van hen overgaan tot terrorisme is al lang geen vraag meer.

Medium groene commentaar geldkraan

Er is een scala van oorzaken bekend. Eén daarvan is de indoctrinatie door haatimams die hun giftige boodschappen verspreiden via moskeeën en islamitische instellingen die worden gefinancierd door dubieuze organisaties uit het Midden-Oosten. Afknijpen die geldstromen, wordt dan ook al jaren geroepen. Alleen, dat is niet eenvoudig. De transacties zijn vaak ontransparant en de geldschieters opereren niet openlijk onder een zwarte vlag. Op papier bieden zij met hun steun aan kinderopvang, huiswerkhulp, jeugdzorg, culturele activiteiten en koranlessen een positieve bijdrage aan dialoog en integratie. De binnenkant van een godshuis is in een rechtsstaat bovendien vrij terrein waar de overheid niet kan en mag optreden.

In Rotterdam ligt het tamelijk helder. Stichting Al Nour die hier een salafistisch onderwijscentrum wil oprichten geeft toe dat het gebouw is gekocht voor 1,7 miljoen euro door Eid Charity, een van de meest invloedrijke islamitische donateurs ter wereld. Deze liefdadigheidsinstelling uit Qatar investeert miljoenen dollars in projecten in het buitenland, officieel voor ‘het behoud van de islamitische cultuur van moslims in het Westen’, maar ze sluist ondertussen bakken geld door aan jihadisten in Syrië en Irak, aan al-Qaeda in Jemen en aan Hamas. De Verenigde Naties plaatsten twee jaar geleden de oprichter ervan op de VN-sanctielijst. De aanvraag voor een speciale ngo-status werd onlangs opgeschort. Westerse regeringen vrezen dat deze club een klassieke dekmantel is om terrorisme overal ter wereld te faciliteren.

Ook zonder de bijdrage van deze Arabische filantroop is het onverstandig om de poorten van het gebouw in Rotterdam te openen. De meeste moslimouders willen hun kinderen niet blootstellen aan het salafisme – ze geven dat vaak bijna wanhopig aan. De aivd formuleert onderkoeld ‘dat de antidemocratische boodschap van sommige salafisten kan leiden tot radicalisering’. SP-Kamerlid Sadet Karabulut durft het ongezouten te zeggen: deze enge politieke ideologie die niets heeft met democratische waarden wil onze kinderen hersenspoelen.

Rotterdamse politici proberen de vestiging van dit centrum, dat de ambitie heeft uit te groeien tot hét islamitische centrum van Nederland, nu tegen te houden. Maar nee hoor, zegt minister Asscher (pvda), de koop is weliswaar ‘ongewenst’ maar legaal en de overheid mag zich niet mengen in de samenstelling, inrichting en bekostiging of de theologische koers van religieuze of levensbeschouwelijke organisaties. Hierop beroept ook Al Nour zich via woordvoerder Arnoud van Doorn, een voormalig pvv’er die zich heeft bekeerd tot de islam en verontwaardigd op het aambeeld hamert dat ‘de overheid bevestigt wat we altijd al dachten, namelijk dat zij probeert de islamitische gemeenschap tegen te houden’. Pardon, dé islamitische moslimgemeenschap bestaat toch niet?

Het scheiden van de zin en de onzin over de moslimgemeenschap is een belangrijke taak van de overheid. In zijn beleid tegen moslimextremisme zegt het kabinet altijd behalve op repressie nadrukkelijk in te zetten op preventie. Nu is die kans er om te voorkomen dat er een voedingsbodem ontstaat voor radicalisering, en dan prevaleert voor Asscher de godsdienstvrijheid boven het antidemocratische karakter van het salafisme. Uit het dilemma van botsende grondrechten is wel te komen. Formeel is de koop alleen terug te draaien op ‘heel zwaarwegende’ gronden. Die zijn er: de geldkraan, Eid Charity.