Architectuur

Droomcentrale

Architectuur Battersea Power Station

Modderplassen, moeren, paardenbloemen, verroest ijzer, met zand verstopte rails en kapotte ramen – welkom in Battersea Power Station. Eindelijk! Jarenlang heb ik de krachtcentrale aan de zuidoever van de Theems in Londen vanaf alle buitenkanten bewonderd en gefotografeerd. Vanaf Westminster Bridge, vanaf heuvels in Zuid-Londen, vanuit de trein naar Brighton en vanuit de lucht, tijdens een duikvlucht op Heathrow. Echter, ik wilde het mythische bouwwerk – dat na de sluiting in 1983 aan thatcheriaanse ondernemers, onverschillige gemeentebestuurders en de weergoden was overgelaten – altijd eens van binnen zien, maar de hekken waren te hoog. Nu staan ze open.

Natuurlijk was ook mijn liefde voor het ontwerp van Sir Giles Gilbert Scott – bekend van de rode telefooncellen – ontstaan door de Animals-_hoes van Pink Floyd, die dit stukje gotisch modernisme een iconische status had bezorgd, compleet met kapitalistisch varken tussen twee van de vier schoorstenen. Eerder was deze omgekeerde keukentafel met witte poten al opgedoken in Hitchcocks _Sabotage, in een van de eerste Dr Who-_afleveringen, als façade van het Ministerie van Liefde in een verfilming van Orwells _1984, in Stanley Kubricks Full Metal Jacket en in Monty Pythons The Meaning of Life.

Afgelopen decennia doken tal van spannende ideeën op voor hergebruik, van operahuis tot appartementencomplex, van pretpark tot museum – in de geest van die andere grote krachtcentrale van Gilbert Scott, Bankside Power Station, het huidige Tate Modern. Waterbedrijf Thames Water kwam onlangs met een reclameposter waarop Battersea Power Station was veranderd in een groot vierkant meer, compleet met zeilbootjes. Maar de vossen, duiven en ratten werden al die jaren slechts opgeschrikt door een veldslag uit de film Richard III, omdat Ian McKellen in Battersea Power Station een interessant alternatief voor Bosworth Field zag.

Maar het dromen is voorbij. Eigenaar Parkview, een projectontwikkelaar uit Hongkong, wil het gebouw veranderen in een ‘leisure complex’, het equivalent van een krachtcentrale in een westerse stad anno 2006. Aan de vooravond van de renovatie heeft het bedrijf, in samenwerking met de Serpentine Gallery, de hekken voor een maand opengezet ter gelegenheid van de tentoonstelling China Power Station. Immers, wat het Verenigd Koninkrijk lange tijd was, is China nu: het power house van de wereld. Hoewel het idee treffend is, ging de avant-gardistische kunst van jonge Chinese kunstenaars een beetje langs me heen. Ik werd betoverd door de oktoberzon in gaten van de bakstenen muren, door de vergeelde pagina uit de Electrical Times over de Holger/Nielsen-reanimatiemethode na een stroomstoot en door de kale gangen met de ‘kalkpegels’ aan de plafonds. Voor de Londenaren was de expositie vooral een gelegenheid om afscheid te nemen van Battersea Power Station, voordat het verandert in een ‘kwalitatief hoog ontspanningscomplex’ met luxeappartementen, veel bioscoopstoelen, nog veel meer parkeerplaatsen en een minirestaurant in een van de schoorstenen.

China Power Station, do-zo, 12-17 uur, tot 5 november; fiets huren gratis

Klik hier om de site van de projectontwikkelaar Park View te bekijken.
www.thepowerstation.co.uk