Commentaar: Oorlog

Dubbele signalen

Het zou als volgt kunnen gaan: op een aantal vliegdekschepen in de Perzische Golf is het een drukte van belang. Bommencrews brengen clusterbommen en cave busters aan onder de vleugels van gevechtsvliegtuigen. Alleen rond de F16’s met de Nederlandse driekleur is het stil. Sipjes klimmen de piloten in hun cockpit. Hun toestellen zijn slechts bewapend met camera’s. Om vluchtelingenstromen in kaart te brengen in de hoop dat de met bommen behangen collega’s die sparen. De Nederlandse piloten heffen vertwijfeld hun handen ten hemel als buitenlandse collega’s vragen waarom ze nu niet «echt» meedoen, terwijl de Nederlandse luchtmacht in Joegoslavië nog zo hoog van de toren blies.

De Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk voeren oorlog in Afghanistan. Onomwonden en met bijna alles wat ze militair in huis hebben. Nederland wil graag steun betuigen. Dus stelt Nederland fregatten, een onderzeeër en vliegtuigen ter beschikking. Echter, niet om oorlog te voeren, maar om «humanitair» ingezet te worden. In 1997 was het precies andersom. Toen nam Nederland met F16’s deel aan de «humanitaire interventie» van de Navo boven Joegoslavië, waarvoor de volkenrechtelijke onderbouwing nota bene ontbrak. Toch bombardeerden de Nederlandse F16’s er lustig op los. Na de vijandig heden viel de Nederlandse vliegers niets dan lof ten deel van de Amerikaanse luchtmachtgeneraal Short.

Wat wil Nederland? Internationaal een deuntje meeblazen via de krijgsmacht? Dan had de defensiestaf beter internationaal vermaarde eliteonderdelen als het Korps Mariniers en het Korps Commandotroepen aan de Amerikanen kunnen aanbieden. Nee, Nederland wil, in de beschamende woorden van ’s lands hoogste militair, admiraal Kroon, high visibility, low risk.

Dat is al een hele vooruitgang vergeleken met het uitzenden van Dutchbat naar Srebrenica, zou je denken. Die missie bleek er een van high visibility, high risk. Nederland kreeg uiteindelijk wat het verdiende: hoon. Onlangs weer van de Franse media. Die meldden dat meteen na de Servische aanval op Srebrenica Nederland Dutchbat wilde terugtrekken, waarmee de moslimvluchtelingen volledig aan hun lot zouden zijn overgelaten.

Als Nederland vastbesloten is er een krijgsmacht op na te blijven houden, vraagt dat om een verstandiger — en dat is soms ook een robuustere — inzet van troepen. En om politici die de verantwoordelijkheid durven nemen voor de uitzending van militairen naar gevaarlijke gebieden, waar ze geweld zullen moeten gebruiken.

Daartoe moeten ze dan ook in staat worden gesteld. Halve maatregelen en halfbakken uitzendingen hebben louter negatieve effecten: op de internationale positie van Nederland (de VS zijn zeer gebelgd), op de schatkist en op het aanzien van Defensie, dat zo hard mensen nodig heeft.