DUITSE LANDSCHAPPEN

Ik verheug me op de tentoonstelling Caspar David Friedrich en het Duitse romantische landschap in de Hermitage Amsterdam, de laatste tentoonstelling daar voor de verhuizing naar het tien keer grotere Amstelhof. Friedrich (1774-1824) schilderde prachtige grote, maar ook kleine Duitse natuurlandschappen op zo’n manier dat hij je er deelgenoot van maakt. Hij zet je in het midden vooraan in de compositie, op het strand, op een rots of in een zeilboot, en laat je kijken naar grote vertes, een maansopgang boven zee, bergen in het ochtendlicht – een ongewisse toekomst tegemoet.
Het werk van Friedrich is niet vaak te zien geweest; de verheerlijking van het Duitse landschap werd tot niet lang geleden als ongepast beschouwd. Het is dus bijzonder dat er werk van Friedrich te zien zal zijn, en dat dat de vijftien werken uit de Sint-Petersburgse collectie zijn, maar ook dat het werk getoond zal worden in gezelschap van het werk van negen andere Duitse landschapsschilders, die tentoonstellingsmaker Henk van Os bij het onderzoek voor deze tentoonstelling in de depots vond, schilders als Carl Fohr en Carl von Kügelgen, die in Nederland niet of nauwelijks bekend zijn. Hermitage Amsterdam, vanaf 20 september.
Er is meer Duitse schilderkunst te zien. Twee exponenten van de Neue Leipziger Schule, Neo Rauch (1960, Leipzig) en Matthias Weischer (1973, Elte), zijn met hun kleurrijke, figuratieve schilderijen van stedelijke architectuur en verlaten interieurs en hun DDR-melancholie te zien in het Cobra Museum in Amstelveen, vanaf 4 oktober. Het Drents Museum in Assen toont werk van drie generaties realistische schilders uit Leipzig, vanaf 25 januari.
En om in de Duitse hoek te blijven: Anton Henning (1964, Berlijn), de man van de all-over interieurs, maakte een interieur speciaal voor het Gemeentemuseum Den Haag. Ik wil graag zien hoe de stilerende, golvende lijnen en vlakken in caleidoscopische kleuren van Blumenstilleben No. 193, een schilderij in combinatie met lichtgevende meubels, een Berlagekamer veranderen. Vanaf 4 oktober. En over all-over gesproken, ook Gijs Frieling (1966, Amsterdam) schildert een heel interieur, in het Bonnefantenmuseum in Maastricht. Met À mon seul désir schildert hij, samen met assistenten volgens een door hem vastgesteld stramien, gestileerde plantmotieven, ontleend aan veel traditionele en ambachtelijke kunstnijverheid, zoals de Hindelooperkunst. Vanaf 9 september.

Medium afb. 1

Gijs Frieling

INFO:
Hermitage Amsterdam
Cobra Museum
Gemeentemuseum Den Haag
Gijs Frieling