Sport

Duizend

Het is een enorme, tragische, grap aan het worden: Romario die probeert zijn duizendste doelpunt te maken. De gewezen wereldspits is op 41-jarige leeftijd naar zijn vaderland teruggekeerd en probeert daar wedstrijd na wedstrijd die ene goal te scoren die zijn totale aantal doelpunten, van zijn gehele loopbaan, moet brengen op duizend. Dat magische aantal.
Het stadion zit week na week vol, met mensen vol verwachting. Dat is leuk voor iedereen, maar verder is het niet leuk. Sterker nog, het begint een tragedie te worden. Want hij wil er niet in. Die bal. Hoe hard Romario ook zijn best doet, hij weet het net niet te vinden.

Terwijl je zou denken dat die ene niet zo moeilijk moet zijn als je er al 999 hebt gemaakt. Maar die is juist wél moeilijk, zo blijkt. Bijvoorbeeld in de laatste bekerwedstrijd van zijn club, toen Romario in negentig minuten niet scoorde, en evenmin in de verlenging, ook al werd het 4-4. Toen moesten er penalty’s worden genomen. Uitgelezen kans voor Romario. Maar hij kreeg kramp, in beide benen.

Hoewel er af en toe berichten opduiken over vergeten goals, of over ten onrechte meegetelde doelpunten gaan we ervan uit dat Romario in zijn carrière 999 goals heeft gemaakt. De ene nog mooier dan de andere, zou je willen zeggen, maar dat valt wel mee. Romario is niet de man van de wereldgoals. Hij is meer een Braziliaanse Gerd Müller, een rommelaar in de zestien, die zijn goaltjes meepikt door te rommelen en te frommelen, in te tikken en van richting te veranderen. Al zijn ze niet beeldschoon, toch wil hij die kroon op zijn carrière: met duizend doelpunten is het klaar, af en afgerond en kan Romario eindelijk definitief gaan douchen.

Waarom toch die behoefte? Wat is er zo interessant aan precies duizend doelpunten? Romario wil de geschiedenis ingaan als ‘de spits die duizend goals maakte’, en niet als ‘de man die bleef steken op 999’. Omdat iedereen hem dat gunt, wordt alles in het werk gesteld om hem te laten slagen. Bij zijn club worstelt iedereen met hem mee. (Die club heet overigens Vasco da Gama: Vaak Scoren Dat Gaat Makkelijk.) Maar hij moet het zelf doen, uiteindelijk.

Zou het niet mooier zijn om het bij 999 te laten en het niet af te ronden? Precies duizend is saai. Een getal zonder verbeelding. ‘Duizend’ is bedoeld om iets aan te duiden waar er ‘heel veel’ van zijn. Niet om te zeggen dat het er precies duizend zijn, integendeel. Duizend is om en nabij, daaromtrent. In de buurt van, give or take a few. Duizend is een korrel zout. Neem de duizenddollarvis, een vis die een patroon van rondjes op zijn lichaam heeft. Heel veel rondjes, zo veel dat je ze niet zomaar kunt tellen. Dus zeggen we: duizend!

Of zo’n insect met heel veel voeten. Zo veel voeten dat ze al weggelopen zijn voordat je er tien van hebt kunnen tellen. Dus noemen we zo’n beest duizendpoot.

Duizendblad idem. Duizendgraan. Of neem het Duizendjarig Rijk, het visioen zoals beschreven in de Openbaring van Johannes (20:1-7): ‘Ik zag een engel uit de hemel neerdalen met de sleutel van de onderaardse diepte en zware ketenen in zijn hand. Hij greep de draak, de slang van weleer, die ook duivel of Satan wordt genoemd, en ketende hem voor duizend jaren. Hij gooide hem in de diepte, sloot de put boven hem en verzegelde die, opdat de volken niet meer door hem misleid zouden worden tot de duizend jaar voorbij waren; daarna moet hij korte tijd worden losgelaten.’ Dat gaat niet over precies duizend jaar, dat is een metafoor. Voor heel lang. Mensen die God gaan afrekenen op een paar jaar meer of minder hebben het niet begrepen.

Duizendknoop. Duizend-dingen-doekje.

Duizend zeggen kleine kinderen die iets heel groots willen aanduiden: ik heb wel mmm duizend ontelbaar stickers.

Precies duizend doelpunten willen maken getuigt van een schrijnend gebrek aan verbeelding, van controlfreakerigheid, van angst voor onzekerheid en verrassingen. Het getuigt van een weinig creatieve geest. Het heeft ook iets engs: het doet denken aan de brave huisvader die aan het seriemoorden slaat omdat zijn mes niet goed naast zijn bord ligt.

Precies duizend doelpunten willen maken is kleingeestig, maniakaal, Amerikaans (closure!), benepen.

Duizend is een gevoel, niet een getal. Romario wil dat het wél een getal is. En daarom plakt hij nog een jaar aan zijn loopbaan vast, terwijl hij nauwelijks nog mee kan komen. Het is een treurig gezicht, die man die negentig minuten over het veld hobbelt. En niet scoort. En weer niet.

Als hij was opgehouden bij 967 of zo had ons dat niets uitgemaakt. Dan had hij zelfs een held kunnen worden: die spits die ongelooflijk veel doelpunten maakte, wel duizend of zo. Of zo.