Ecoterrorist

‘In de dood overwin je.’ Dat zijn waarschijnlijk de laatste woorden van Barry Horne, hongerstaker namens de Verraden Dieren van Groot-Brittannië. De 46-jarige vuilnisman hongert al acht weken omdat Tony Blair zijn verkiezingsbelofte een vivisectie-commissie in te stellen niet nakomt. Horne zal vrijwel zeker overlijden en de Animal Rights Militia, een situationistische afsplitsing van het Animal Liberation Front (Brigitte Bardot-vleugel), heeft aangekondigd bij wijze van wraak tien dieronderzoekers te zullen vermoorden. Niet voor het eerst in de geschiedenis blijkt het ogenschijnlijk vreedzame middel van de hongerstaking uiterst agressief te zijn. Horne en zijn aanhangers spreken de taal van de terrorist: als een zaak het waard is om voor te sterven, mag je er dus voor moorden.

Toch is Barry een doodnormaal mens, aldus zijn vrouw Aileen. Dat kan kloppen. De meeste terroristen zijn doodnormale mensen, zo blijkt uit forensisch onderzoek; alleen aan hun maatschappelijke carrière is een steekje los. Dat blijkt ook voor Horne op te gaan. Horne werd bij diverse gewelddadige incidenten gesignaleerd. Hij werd tenslotte ingerekend nadat hij met een serie levensgevaarlijke brandstichtingen een miljoenenschade aanrichtte. Nu hij achttien jaar gevangenisstraf moet uitzitten, stelt hij tot slot zijn eigen leven in de waagschaal. Alles wijst erop dat Horne niet in dieren, maar alleen in zijn eigen gelijk is geïnteresseerd. Het gedrag van Horne en zijn volgelingen bewijst nog eens het morele verschil tussen mens en dier dat de dierenbevrijders altijd hartstochtelijk ontkennen. Naar dergelijke hypocrisie zoekt men in het dierenrijk tevergeefs.