Ed & ellis in schiedam

Ze maken geen kunst maar ‘doen onderzoek naar idee‰n over schoonheidsbeleving en mentaliteit op sociaal-maatschappelijk gebied’. Toch komen Tracey McKenna’s en Edwin Janssens activiteiten terecht in een museum voor beeldende kunst. Kan dat? ‘Ed en Ellis in Schiedam’, t/m 19 april in het Stedelijk Museum Schiedam, Hoogstraat 112, dinsdag t/m zaterdag, 11.00-17.00 uur (zon- en feestdagen vanaf 12.30 uur) ..LE De suppoost knikkebolt bij de op de koffietafel geplaatste tv-monitor. Daarop is een registratie te zien van de belevenissen van Koos van der Sluis, lijsttrekker van Lijst 0 tijdens de week voor de gemeenteraadsverkiezingen in Schiedam.

Erg flitsend is het leven van deze lijsttrekker niet. Zijn vrouw heeft hem in de steek gelaten, de band waarmee hij optreedt om stemmers te trekken kent de akkoorden niet, en hij heeft maar 25 punaises tot zijn beschikking om de 125 zojuist gekopieerde posters mee op te hangen. Dus moet-ie regelmatig terugkomen om de punaises te wisselen.
Koos van der Sluis (overtuigend gespeeld door cabaretier/acteur John Buijsman) sukkelt door de verkiezingscampagnedagen heen (‘op rooie-wangenwandeling langs de destilleerderijen van het oude Schiedam’, zegt Koos), praat met de mensen, deelt strooibiljetten uit en doet enorm z'n best, maar mist toch datgene wat de kiezers zo graag zien: de overtuigende winners’ look.
Het is alsof we zijn beland in een Koot en Bie-parodie op de gemeenteverkiezingen. Een born loser (Koos: 'Vanwege m'n rug kwam ik thuis te zitten’) in de lokale politiek met als stemmentrekker de meest kromme slagzin ooit verzonnen: 'Koos van der Sluis: voor een goeie doorgang!’
Geef toe, dat haalt het toch niet bij concurrent Henk Metaals slogan 'Henk Metaal: voor een ijzersterke keus!’
Schiedamse humor op z'n breedst, een verfrissende massage van de lachspieren.
De activiteiten van Lijst 0 zijn niet ongemerkt aan Schiedam voorbijgegaan. De partij is er zelfs in geslaagd om in een heuse plakoorlog met een andere partij verzeild te raken, zo berichtten diverse Schiedamse kranten.
Kunst die werkelijkheid wordt, het moet MacKenna en Janssen deugd doen. Alleen is het woord kunst hier taboe want MacKenna en Janssen richten zich naar eigen zeggen 'niet op de schoonheid en werkmethode van kunst, maar zien hun werk als het resultaat van een registratie van idee‰n over schoonheidsbeleving en mentaliteit op sociaal maatschappelijk gebied’.
Ai.
Dat doet pijn.
Dat wekt geen associaties met droge Schiedamse humor.
Gelukkig hebben Janssen en MacKenna Koos van der Sluis gevonden om hun trendy opvatting van kunst als proces en onderzoek waarin het publiek met z'n emoties en meningen betrokken wordt, vorm te geven.
Want als tentoonstelling valt er niet veel te beleven aan Ed & Ellis in Schiedam. Afgezien van de vermakelijke videoregistratie van Van der Sluis’ belevenissen is er niet veel meer te zien dan een koffietafel, een podiumpje met het drumstel van de verkiezingsband, gestut door drie messcherp tegen de poten van de snaredrum-standaard gedrapeerde zandzakjes (tegen het wegwandelen van het drumstel), wat flyers, gekopieerde kranteartikelen en de speciaal voor het promotieteam ontworpen regenjas (doorzichtig plastic, met aparte zakken voor de portretfoto’s van Koos, flyers en ballonnen met de tekst 'Ed en Ellis in Schiedam: ready to jump into your open mind’).
Minimaal is misschien het juiste woord voor dit conceptuele gebeuren in Schiedam.
Net zo minimaal als het na tentoonstellingsbezoek geserveerde broodje bij het cafÇ om de hoek. Zegt de barman: 'We hebben broodjes osseworst, cranberry-patÇ, oude en jonge kaas, selderiesalade en brie… maar dat is minimaal.’
Juist.

  • Dat wordt goed man! Jonge kunst, jonge curatoren. Maziar Afrassiabi, Ellen Ligteringen, Mike Bonsen, Joep van Liefland, Bas Louter. Gastcurators Maaike Wijdeven en H. Frings nodigden een aantal jonge kunstenaars uit om werk te realiseren 'dat een relatie met de ruimte aangaat’. T/m 5 april, Kunstcentrum Begane Grond, Lange Nieuwstraat 2, Utrecht, woensdag t/m zaterdag 12.00-17.00 uur, zondag van 13.00 uur
  • Als alles kan, kan niets: Harry Boom (1945-1995), beeldend kunstenaar. Prikkelende uitspraak van te vroeg overleden kunstenaar. Collages, fotografie, video, installaties, textiele en keramische objecten: geen middel liet Boom onbeproefd. 14 maart t/m 10 mei, Frans Halsmuseum, De Hallen, Verweyhal, Grote Markt 16, Haarlem. Ma t/m za van 11.00-17.00 uur, zon- en feestdagen vanaf 13.00 uur
  • SYNC: Maniacs of Disappearance Synchronized’. Overdonderende media-installatie met werk van twintig Japanse en Nederlandse kunstenaars (o.a. Lydia Schouten, Menno Grootveld/Erik Hobijn). De vorm is dwingend: video-installatie met reeksen 'toevallige’ beelden als die van reclamebillboards, sneak-previews en tv-zaps. T/m 29 maart in de foyer van de PathÇ bioscoop, Schouwburgplein Rotterdam. Dagelijks van 11.00-24.00 uur