De beste kunst voor thuisblijvers #13

‘Een achtdelige serie over de pophit die de CIA zou hebben geschreven en vier andere podcasttips’

De komende twee weken moet de cultuurliefhebber het doen met wat er online wordt aangeboden en dus verzamelt De Groene weer de beste tips voor de thuisblijver, van gestreamd theater tot virtuele musea en online filmtheaters. Vandaag: vijf podcasttips van Rosa van Gool.

Fiasco (Luminary)

Wie meer wil begrijpen van Amerikaanse verkiezingen, moet luisteren naar seizoen 1 van Fiasco. Maker Leon Neyfakh neemt je mee achter de schermen van de verkiezingen in 2000, waar George W. Bush uiteindelijk nipt won van Al Gore. Neyfakh laat geen detail ongemoeid, of het nu gaat om de politieke dynamiek van Florida aan het eind van het vorige millennium, of de overwegingen van tv-journalisten om een staat tijdens de verkiezingsnacht wel of niet te ‘callen’. Zo schetst Fiasco een zeldzaam rijk beeld van de politieke cultuur en praktijk in Amerika. Weliswaar in 2000, maar nog niet eens zo achterhaald.

Wind of Change (Crooked Media)

Schreef de CIA tijdens de Koude Oorlog in het diepste geheim popmuziek, om de bevolking achter het IJzeren Gordijn voor het westen te winnen? Op die vraag probeert New Yorker-journalist Patrick Radden Keefe antwoord te geven in de achtdelige podcast Wind of Change, over de gelijknamige hit uit 1990 van de Duitse band The Scorpions. Keefe onderzoekt het gerucht dat de CIA het nummer schreef en gaat daarbij grondig te werk: hij interviewde bijna honderd mensen in vier verschillende landen. Het resultaat is een spannende, gelaagde reis langs sleutelspelers, met Keefe als kundige gids die onderweg niet alleen onderwijst over vergeten passages uit de Koude Oorlog, maar ook een zeldzaam inkijkje geeft in de wereld van geheime diensten en culturele propaganda.

Morally Indefensible (FX Networks)

Hoeveel leugens mag je vertellen om de waarheid te onthullen? Het is een van de vele morele dilemma’s die Marc Smerling oproept in zijn podcast die geen true crime is, maar behoort tot een veel zeldzamer genre: meta-true-crime. De casus in kwestie is Jeffrey MacDonald, een arts en ex-officier die in 1979 veroordeeld werd voor de moord op zijn vrouw en twee jonge dochters. Kort daarna biedt journalist Joe McGinniss hem aan een boek te schrijven. Daarop ontspint zich een relatie die een onduidelijk midden houdt tussen schrijver-onderwerp en vriendschap. Collega-journaliste Janet Malcolm zal de werkwijze van McGinniss later als ‘morally indefensible’ afschrijven. Smerling beschouwt de journalistieke discussie van een afstandje en slaagt er zo in vragen te stellen die relevant zijn voor elke journalist, en voor wie wel eens een krant leest.

The Other Latif (Radiolab)

Journalist Latif Nasser is ervan overtuigd dat hij de enige inwoner van de Verenigde Staten is met zijn naam. Tot hij erachter komt dat hij één naamgenoot binnen de landsgrenzen heeft: een gevangene in Guantanamo Bay. Het is het startpunt van een onderzoek naar de geboren Marokkaan Abdul Latif Nasser, die volgens de Amerikaanse overheid een kopstuk in Al-Qaeda en een naaste adviseur van Osama Bin Laden was. Maker Latif Nasser heeft zijn twijfels en gaat op onderzoek uit in zes afleveringen. Daarin blijkt het interessantste niet zozeer te zijn wat de andere Latif nu wel of niet gedaan heeft, maar is vooral het politieke en juridische getouwtrek rondom de gevangenen in Guantanamo Bay boeiend en bij vlagen ontluisterend.

Blackout (Endeavour Content)

De stroom valt uit, de wereld komt stil te staan. Wat gebeurt er als we plotseling van al onze technologie en gemakken beroofd worden? De apocalyptische thriller-podcast Blackout geeft een pessimistisch antwoord. In de hoofdrol schittert Rami Malek, als radio-dj in een klein stadje waarin waanzin al snel na de blackout de overhand krijgt. Het nog niet zo bekende genre van de fictiepodcast is in feite weinig meer dan de comeback van het ouderwetse hoorspel, maar dan wel de versie 2.0, want Blackout doet qua binge-waardigheid niet onder voor de gemiddelde Netflix-serie. Oorspronkelijk was het verhaal dan ook bedoeld als tv-serie, maar het audioformat werkt verrassend goed, juist omdat het ruimte voor verbeelding laat. Het apocalyptische verhaal verscheen begin 2019, maar voelt actueler dan ooit.