Een bos vol bomen

Wij schakers blijven ijverig de openingen bestuderen, maar jullie veelschrijvers generen zich niet een bos vol bomen te laten kappen voor vertelsels zonder kop of staart.

Als vriend van Gods vrije natuur kan ik dit niet langer aanzien. Omdat jullie het toch niet kunnen laten, volg dan tenminste mijn goedbedoelde raad.
Het leven is, zoals bekend, een mysterie. Laat dat meteen blijken uit de eerste zin. ‘De hemel ging open, het wachten was op de donder, maar die bleef uit.’ Het leven is tevens absurd. Wat vindt u van deze suggestie? 'De heer K. streek langs zijn stropdas, haalde een kam door zijn haar en belde aan. Toen niemand de deur opendeed, nam hij de vrijheid in een afschuwelijk ongedierte te veranderen en betrad het slot.’ Wie van zowel de stad als de poezie houdt, zal het volgende voorbeeld aanspreken. 'Het hete asfalt plakte tegen haar naakte rug. De in leer gestoken motorrijder slipte en viel tussen haar wijd gespreide dijen.’ En wie per se autobiografisch te werk wil gaan… 'Mijn eerste blik op de wereld wierp ik via de vagina. Een goede observeerder als ik ben, heeft dat mijn hele verdere leven bepaald.’ Variant nummer twee: 'Was het daarom dat ik even later een klap op mijn billetjes kreeg?’
Zo, nu heb ik weer genoeg achter de computer gezeten. Ik laat het schrijven verder aan jullie over, maar blijf kritisch, alsjeblieft.