Een explosie van dogma’s

Terreur kan in dienst staan van een doel, zelfs een goed doel. Het bevechten van vrijheid bijvoorbeeld. Maar de verscheurende bom in Omagh, Noord-Ierland, diende geen enkel doel. Het was terreur sec. De bom trof katholieken én protestanten, schoolkinderen en oudelieden. Terreur om de terreur. De aanvoerders van de Ulsterse sekten negeerden dat. Ze misbruikten de slachting om hun politieke dogma’s te propageren. Zoals in de Verenigde Staten standpunten in het zottenspel rond Lewinsky via schijnethiek politiek wordt bedreven. Zoals ook in Nederland tot op grote hoogte gebeurt via Srebrenica.

Dominee Paisley, een der protestantse voormannen, verketterde de regering in Londen. Die had moord op haar geweten. Men had de IRA, het republikeinse leger, de wapens laten houden. David Trimble, gematigde protestant, bewindsman, had een oplossing: een verklaring dat Ulster eeuwig Brits zou blijven. Dan zou elke republikeinse gewapende strijd zinloos worden. Gerry Adams, katholiek leider, kende dé oorzaak van de tragedie: tweeslachtigheid in het beleid.
Al deze ‘verklaringen’ van de oorzaak van de bom waren, voor ieder weldenkend mens zichtbaar, gespeend van elk realisme. Vaker en vaker wordt de waarheid op haar kop gezet in dienst van politieke dogma’s. In Noord-Ierland, in de Verenigde Staten, in Nederland.