Film: ‘The Devil All the Time’

Een fles vol spinnen

Tom Holland als Arvin Russell in The Devil All The Time, regie Antonio Campos © Glen Wilson / Netflix

Van Donald Ray Pollock had ik nog nooit gehoord, maar hij blijkt de auteur van het boek waar The Devil All the Time op is gebaseerd én de verteller in deze duistere, ‘hillbilly gothic’-film, nieuw op Netflix. Het verhaal speelt zich af in de Amerikaanse staat West Virginia en een stadje in het nabijgelegen Ohio met de wonderlijke naam Knockemstiff. Pollocks platte, zuidelijke accent klinkt rauw en authentiek, alsof hij een van de inwoners is van deze onvergeeflijke omgeving waar de personages, allemaal diepgelovig, maar ook door en door slecht, tot elkaar veroordeeld zijn. Pollock: ‘Iedereen die hier woont is wel familie van elkaar door jarenlange inteelt.’ Dit raakt het hoofdthema: mensen zijn niet vrij om vorm te geven aan hun eigen bestaan, ze leven in de ban van de bijbel waarin God zegt dat hij ‘… de misdaad van de vaderen vergeldt aan de kinderen, aan het derde en vierde geslacht van hen die Mij haten’.

Het geloof van de straatarme inwoners heeft allerminst een zalvende invloed op hun mentale staat. Om een voorbeeld te geven: een schuimbekkend prekende amateur-dominee giet een fles vol spinnen over zichzelf uit om te bewijzen dat God hem heeft genezen van zijn angsten. Op een dag gaat het mis: een spin prikt hem in zijn gezicht, dat zo opzwelt dat hij zich een week lang in een klerenkast opsluit uit angst dat mensen het ‘verraad’ van God zullen opmerken. Maar van zijn geloof vallen, nee. Verbeten gaat hij met zijn vrouw het bos in, steekt haar in haar nek met een scherp geslepen schroevendraaier zodat ze doodbloedt, waarna hij woedend begint te bidden: ‘God! Laat haar herrijzen!’

Het is een bizarre film, even hard als de klassiekers van de southern gothic, Sanctuary (1931) van William Faulkner en, een van mijn grote favorieten, Alan Parkers film Angel Heart (1987). Armoede, eenzaamheid en geestelijk en lichamelijk verval kenmerken de literatuur en cinema van dit genre. Hárd zijn deze verhalen – verlossing is nooit een optie.

In The Devil All the Time speelt Tom Holland de rol van Arvin, een tiener getraumatiseerd door de zelfmoord van zijn vader, en is Eliza Scanlen zijn stiefzus Lenora, die het meest van iedereen in God gelooft en om die reden een connectie krijgt met weer een andere dominee, Preston Teagardin. Het probleem is dat die gespeeld wordt door een werkelijk diabolisch uitziende Robert Pattinson (olieachtig, platgestreken haar, prominente voortanden). Dan is er ook nog een koppel dat per auto de afgelegen wegen van de twee staten doorkruist op zoek naar mannelijke lifters met wie ze vervolgens picknicken. De lifters overleven deze gezelligheid niet.

Het is een lange film en gelukkig maar, want ik heb er veel van genoten (ik ga die Donald Ray Pollock zeker lezen). Ondanks alle gruweldaden slaagt de regisseur, Antonio Campos, erin empathie bij ons op te wekken. Tegelijkertijd schetst hij een schrikbeeld: misschien zijn deze figuren, uit Knockemstiff, ook maar mens.


The Devil All the Time is nu te zien op Netflix