De beste kunst voor thuisblijvers #9

Een hartenkreet van Jeff Koons en meer kunst voor thuis

De Groene verzamelt de beste cultuurtips voor de thuisblijver: kunst die online alsnog in première gaat, virtuele rondleidingen door musea, spontane optredens op Instagram en een enkele all-time favourite van een van onze kunstcritici.

Een still uit Hotel Monterey van Chantal Akerman, 1972 © Foundation Chantal Akkerman/Marian Goodman

De cultuursector is tot nader orde gesloten en achter de dichte deuren van theaters, musea en bioscopen hoopt de kunst zich op. Er zijn opera’s en toneelstukken waarvoor maanden gerepeteerd werd, maar die vooralsnog niet in première kunnen gaan. Complete tentoonstellingen die ongezien blijven, films die op de plank belanden. En dat in een tijd waarin de roep om kunst luider lijkt te klinken dan ooit tevoren. Daarom tippen wij de beste cultuur voor de thuisblijver. Kunst die alsnog in première gaat, maar dan online, virtuele rondleidingen door musea, spontane optredens op Instagram en een enkele all-time favourite van een van onze kunstcritici.

Vandaag: de tips voor beeldende kunst van Roos van der Lint.

1. Chantal Akerman

In EYE in Amsterdam staat een tentoonstelling van de Belgische filmmaker Chantal Akerman (1950-2015) op ons te wachten, met filminstallaties die zij realiseerde, niet voor het filmtheater maar voor het museum. Straks zien we daar onder andere No Home Movie (2015), gebaseerd op de documentaire die ze schoot in de laatste maanden van het leven van haar moeder. Onlangs verscheen tevens Akermans (uit het Frans vertaalde) memoir My Mother Laughs. Het boek is wel vergeleken met Simone de Beauvoirs Een zachte dood en Roland Barthes’ Rouwdagboek, maar doet in brute eerlijkheid en wrange humor ook denken aan Vivan Gornicks Fierce Attachments. Compleet met familiefoto’s.
Chantal Akerman, My Mother Laughs, The Song Cave, €15,99

2. Arab Image Foundation

Sinds 1997 verzamelt een groep kunstenaars in Beiroet wat ze noemen ‘fotografische objecten’ uit de Arabische wereld en de Arabische diaspora. Het archief telt inmiddels meer met dan 500.000 documenten: het werk van onder meer studio- en amateurfotografen vanaf het jaar 1860. De belangrijkste vertegenwoordiger van de Arab Image Foundation is fotograaf en filmmaker Akram Zaatari, maar ook kunstenaars onder wie Walid Raad en Yto Barrada droegen bij. Sinds kort is het gehele archief digitaal beschikbaar en waanzinnig goed te doorzoeken. Stuit er op een foto van poserende voetballers in Marokko in de jaren veertig en bezoek een kapper in Jeruzalem in 1936. Of lees een van de kritische artikelen over de betekenis van herinneringen, fotografie en archieven in een regio waar de actualiteit voortdurend de aandacht opeist.
arabimagefoundation.com

3. Sean Scully

In de documentaire Niet te stoppen: Kunstenaar Sean Scully noemt iemand hem ‘de linkse Donald Trump van de kunstwereld’. Sean Scully is schilder, ondernemer en provocateur, een van de duurst verkochte kunstenaars die abstracte schilderkunst dichter bij het grote publiek wil brengen. Deze documentaire, onlangs uitgezonden door AVRO’s Close-Up, begint haast als een parodie op een portret van een groot kunstenaar: een keur aan (witte, mannelijke) talking heads prijst Scully de hemel in. Maar dan leren we Scully en zijn bijzondere levensverhaal kennen: van armoedig kind en lid van een heuse straatbende tot gevierd kunstenaar die de wereld overvliegt in zijn privéjet. Het beeld van de gelikte kunstenaar ontdooit. Scully exposeerde in 2018 bij Museum De Pont in Tilburg; Joke J. Hermsen schreef toen dit mooie verhaal.
avrotros.nl/close-up

4. Carmen Herrera

Vorige maand maakte The New York Times bekend dat dit voorjaar ergens op een gebouw in Harlem een muurschildering van Carmen Herrera zal verschijnen. Als alles volgens plan verloopt, zal Uno dos tres te zien zijn vanaf de lange Franklin D. Roosevelt East River Drive vanaf 30 mei, de dag van haar 105de verjaardag. De Cubaanse Herrera werd geboren in Havana in 1915. Ze werkte zeventig jaar lang aan een oeuvre van geometrische schilderkunst toen ze in 2004, op 89-jarige leeftijd, haar eerste schilderij verkocht. Sindsdien is ze overal. Nu we voorlopig niet zomaar naar New York kunnen om Uno dos tres te bewonderen, is de documentaire The 100 Years Show, te zien op Netflix, een grote aanrader. Carmen Herrera werkt nog elke dag.
the100yearsshow.com

5. Palazzo Strozzi

Zoals zo’n beetje alle culturele instituten wereldwijd heeft ook Fondazione Palazzo Strozzi de deuren moeten sluiten. Het museum, dat vanuit een Renaissance-paleis in hartje Florence vooruitstrevende kunst brengt, bedacht voor de gelegenheid het online programma In Touch. Internationale sterren laten er een boodschap achter over isolatie en meditatie, over het heden en de toekomst. Laat je een hart onder de riem steken door onder anderen Ai Weiwei (‘Stay home, stay together’), Marina Abramović (‘My heart is with you’) en Jeff Koons (‘Italy, you can do this!’).
palazzostrozzi.org