Een jodenkoek op de vijftigste mei

De aanstaande vijftigste mei dreigt niet zo conflictvrij te verlopen als wenselijk zou zijn. Zo is in de Bondsrepubliek weer zo'n ellendige ideologische discussie losgebarsten. Deze is aangezwengeld door de ‘Initiative 8. Mai’, een groep van 280 conservatieve intellectuelen, onder wie Alfred Dregger, de erevoorzitter van de CDU, en Ernst Nolte, de historicus die tien jaar geleden centraal stond in de Historikerstreit. Dit gezelschap houwdegens is van mening dat de achtste mei, de dag die door de hele wereld als een dag van ‘bevrijding’ wordt gevierd, in feite een dag van ‘nederlaag’ was. Het is immers tevens de dag waarop de geallieerde ‘bevrijdingsterreur’ begon, die vele Pruisen, Sileziers, Bohemers en Moraviers heeft ontworteld.

Nu was het lot van deze Heimatvertriebenen inderdaad verre van benijdenswaardig. Maar om hen, zoals Dregger en de zijnen doen, over een kam met de slachtoffers van nazi- Duitsland te scheren, getuigt op zijn minst van verregaande historische onbeschoftheid. Het zwaartepunt van de contemporaine geschiedenis, in Duitsland en elders, moet immers niet op 8 mei 1945 worden gelegd, maar op 30 januari 1933, de dag dat Hitler aan de macht kwam, waarmee de ondergang van het Europese jodendom werd ingeleid. Zei Ignaz Bubis, de leider van de joodse gemeenschap in Duitsland, een man die bij dit soort gelegenheden altijd verstandig uit de hoek komt.
Dat er ook heel wat onverstandige joden zijn, blijkt uit een bericht in het Nieuw Israelietisch Weekblad, waarin melding wordt gemaakt dat de aanstaande herdenkingsdienst die joods Nederland op 7 mei denkt te beleggen, aan gekrakeel ten onder dreigt te gaan. Alles leek in kannen en kruiken. Wim Kok zal spreken, Ed. van Thijn, de koningin zal aanwezig zijn. Helaas, hier wreekt zich het feit dat sommige joden in Staphorst wonen. De joodse gemeenschap is namelijk georganiseerd in liberale, liberaal-religieuze en orthodoxe joden, in rekkelijken en preciezen, die zelden bij elkaar op de thee komen. Een gemeenschappelijke bijeenkomst ter herdenking van het feit dat Hitler geen verschil maakte tussen de meest ongelovige en de meest gelovige jood, leek echter een vanzelfsprekend heid. Dat had men gedacht. De orthodoxen blijken nu plotseling last te hebben van ‘smartelijke gevoelens’. Niet zozeer om de te herdenken massamoord, maar omdat zij de synagogale bankjes dreigen te moeten delen met joden die zijn 'afgedwaald’ van de leer der vaderen.
De gekte heeft inmiddels ook in niet-joodse kring toegeslagen. Het betreft een der herdenkingsparafernalia, de zogenaamde 'bevrijdingsblikken’ die door een fabrikant te Vianen op de markt is gebracht. Uiterlijk is er met deze blikken (een foto van juichende Amsterdam mers ten overstaan van hun Canadese en Engelse bevrijders) niets aan de hand. Maar in de blikken blijken zogenaamde jodenkoeken te zitten, een versnapering van zandgebak die al jaren bij de betere bakker verkrijgbaar is, zonder dat dit merkbaar het antisemitisme in den lande heeft gestimuleerd. Nu wordt de distributie plotseling als 'ongepast en smakeloos’ ervaren en dreigt er zelfs de rechter aan te pas te zullen komen.
Enfin, nog vijftig nachtjes slapen en wij zijn bevrijd van dit soort krankzinnigheden.