Een man met kloten

Van bisschop Ernst mag het dus. Anders dan in het niet minder katholieke Belgie, zo blijkt uit het pasverschenen boek De geografie van perversie-verlangen: Europese ethiologieen van seksueel gedrag onder mannen in de niet-westerse wereld en de constructie van moderne homoseksualiteit.

Veiligheidshalve volstond ik dus met het lezen van de recensie. Die werd gepubliceerd in De Morgen, een Belgisch dagblad van vooruitstrevende signatuur. In tegenstelling tot Belgie zelf, waar de andersgeaarde medemens noodgedwongen met de staart tussen de benen door de straten en stegen sluipt.
Kom dus maar naar gay city Amsterdam, Buurman Belg, want daar gaat het heel wat beter.
In datzelfde Amsterdam is recentelijk een boek verschenen dat Uit de kast heet en een zeventigtal columns bundelt die ooit in het NOS-radioprogramma Homonos zijn uitgesproken.
Zij hebben allemaal meegedaan, Carel en Karin, Ankie en Arendo, Saar en Paul, Ramses en Pim, die trouwens vastbesloten is ’s lands eerste homoseksuele premier te worden.
Maar waar is Antoine? Antoine Bodar, de cultuurhistoricus die de gehele grachtengordel gelijkgeslachtelijk heeft bezeten en vervolgens doodvermoeid zijn lid in de wilgen hing en zich een priesterboord heeft aangemeten.
Hij heeft de seksualiteit respectievelijk de homoseksualiteit afgezworen, zoals het Vaticaan dat zo graag wil.
Het Vaticaan kan wel zoveel willen.
Homoseksuelen aller landen, wordt rooms! Daar valt pas wat te beleven! Hoezeer de paus ook met zijn banvloeken jongleert, het is een milieu met een hechte homoseksuele infrastructuur, met homopastores die hopa’s worden genoemd.
Meld u liefst direct bij het grootseminarie Rolduc in Limburg, het troetelkind van de voormalige bisschop J. H. Gijsen. Daar liep een vice- rector rond die zich door zijn schaapjes ‘papke’ liet noemen en onderwijl de aankomende priesters achter en onder de rokken zat, in de wetenschap dat de toog niet altijd gespannen kan zijn.
De man werd gedekt door de hoogste kerkelijke autoriteiten. Zij hebben allemaal een reden de hand in eigen boezem te steken.
De coming out van de Haarlemse bisschop Bomers kan, als je hem goed bekijkt, onmogelijk lang op zich laten wachten. Vooral omdat ex- bisschop Gijsen zich inmiddels manmoedig en vrijmoedig over de materie heeft uitgesproken. In het voornoemde programma Homonos.
Een citaat: 'O, die tientallen prachtvolle rijpe mannen met al hun ervaring en die honderden onrijpe jongelingen met hun onervarenheid, daar moet de bliksem wel eens inslaan.’
Zelf heeft de kerkvorst, zegt hij openhartig, na lange omzwervingen langs de dark rooms van Maastricht, Keulen en Rome, zijn geluk gevonden bij zijn vriend kapelaan Kiewelaar. 'Als ik alleen al denk aan de manier waarop hij met de zijkant van zijn hand langs de baardstoppels op mijn wang kon strijken, dan voel ik iets in mij verstijven.’
Aldus ex-bisschop Gijsen, Homonos, 1 april 1989.
Vreemd dat zijn coming out door niemand is opgemerkt. Het is des te meer een goede zaak dat ook zijn bijdrage thans in boekvorm is gedocumenteerd. Ik weet, helemaal onomstreden is Gijsen niet, maar dat hij een man met kloten is kan niemand meer ontkennen.