Een Marokkaanse journaliste brengt een abortusdiscussie op gang

Rabat – Na twee maanden protestacties, campagnes en internationale media-aandacht, is Hajar Raissouni vrij. De Marokkaanse journaliste werd vorige maand veroordeeld tot een jaar gevangenisstraf nadat zij in augustus werd gearresteerd voor het hebben van seks buiten het huwelijk en het ondergaan van abortus, beide strafbare feiten in Marokko.

Koning Mohammed VI leek door de nationale en vooral internationale aandacht in het nauw gedreven en besloot de journaliste – zonder reden – gratie te verlenen. Maar de discussie over vrijheid van meningsuiting, vrouwenrechten en abortus is nog niet voorbij en verdeelt Marokko nu in meerdere kampen.

Als eerste is er het politieke kamp. ‘De strijd gaat nu juist door’, zegt Fayrouz Yousfi, een activiste die een online campagne opzette om Raissouni vrij te krijgen. ‘Ik ben blij dat zij vrij is, maar door gratie te verlenen wordt een politieke kwestie gedepolitiseerd.’ Volgens mensenrechtenorganisaties werd Raissouni gearresteerd vanwege haar werk voor de krant Akhbar Al Yaoum, een van de weinige nationale kranten die de Marokkaanse overheid durft te bekritiseren. Politieke activisten vragen zich af of de abortus – waar weinig bewijs voor is – wel heeft plaatsgevonden. Marokko is een autoritaire staat die kritische stemmen de mond wil snoeren, benadrukt Yousfi. ‘Honderden politieke gevangenen zitten nog steeds vast in de gevangenissen. Hun probleem is niet verdwenen nu Raissouni vrij is.’

Dan is er het tweede kamp, dat zich juist richt op vrouwenrechten. Wel of geen abortus zou volgens hen niet moeten uitmaken. Meer dan tienduizend vrouwen en mannen ondertekenden een petitie waarin zij verklaarden seks te hebben gehad buiten het huwelijk en abortus te hebben ondergaan, de twee misdrijven waar Raissouni voor was gearresteerd.

Ook na de vrijlating van de journaliste ging de handtekeningenactie door. Volgens oprichters Leila Slimani en Sonia Terrab gaat de actie over de achterhaalde Marokkaanse wetten die vrouwenrechten inperken. ‘Het is tijd om de wetten af te schaffen’, schreven zij in de verklaring.

Tot slot is er het grootste kamp. De Marokkanen die buiten de grote steden leven, die geloven in conservatieve waarden en normen. Voor hen is het legaliseren van abortus ondenkbaar. Hetzelfde geldt voor de overheid. Meerdere keren werd geprobeerd een debat op te zetten over de abortuswet en elke keer werd het uitgesteld. Meerdere fracties weigeren mee te doen, en dus blijven de conservatieve krachten het sterkst en blijft concrete verandering in de wetgeving uit.