Een nieuwe tante (6)

Mijn dochter en ik bevonden ons beiden in een merkwaardig overgangsgebied. Bij haar braken de eerste lentedagen van de pubertijd door, terwijl ik in de herfst van mijn midlife crisis zat. Bij haar stak de schaamte net de kop op, bij mij was die alweer aan het afsterven. Dus liep ik in mijn blote pik de badkamer in, waar ik zag dat mijn dochter zich opeens omdraaide.

Ik vertrok maar weer snel naar mijn eigen slaapkamer. Over een een uur zou Anna komen.
Aan het ontbijt vertelde ik over Anna. ‘Dan ga ik wel weg’, zei dochter. 'Waarom en waarheen?’ 'Naar de Bijenkorf-cd-afdeling.’ 'Wil je er niet bij zijn als pappa wordt geinterviewd?’ 'Nee.’
Waarom moest ze er ook bij zijn. Geinterviewd worden door een jonge meid - als het nu een bekend interviewer was. 'Wil je een cd kopen, zal ik je geld geven?’ 'Nee, 'k heb zelf.’ 'Maar zal ik die cd dan betalen, want ik jaag je toch eigenlijk het huis uit.’ 'Nee, hoeft niet.’ 'Hier, hier heb je vijfentwintig gulden.’ 'Nee, hoeft niet, pap.’ 'Hier, neem nu. Of wil je meer?’ 'Neehee!’ Ik begreep er eigenlijk niets van. Waarom wilde ze mijn geld niet? Ik kreeg vroeger nooit geld!
De tijd kroop voorbij. Het lukte me niet de krant te lezen, het huis was ook vergeven van de herrie, rap-dreunen van Coolio - om de twee zinnen hoorde ik 'motherfucker’ - niets van zeggen, ook geen grappen over maken, net doen of ik het niet hoor, niet burgerlijk zijn. Ik liet nog even een fles cola zien, maar ze schudde nee, ze wil niks en ik wist maar niet of ik het haar naar de zin maakte. Om half elf was er eindelijk rust, want toen ging dochter naar de Bijenkorf. Ik wachtte op Anna. Vijf voor elf werd er gebeld - en op de stoep stond Marjan! Een opvallende, te ruim vallende, vlekkerige doorzichtige blouse (oorlogskleren?) en ik zag d'r dikke tieten, die zijwaarts vielen en onder d'r navel lusteloos ophielden. 'Ik kom m'n excuses aanbieden’, zei ze. 'Aanvaard, ik krijg zo bezoek’, zei ik. 'O, dan ga ik weg’, zei Marjan, terwijl ze binnenstapte. Ik merkte opeens hoe geniaal die opmerking was - 'O, dan ga ik weg’ klonk als, dan stap ik op, maar betekent: 'Dan kan ik nu wel naar binnen en stap ik op als je bezoek komt’. 'Het is een interview - ik word geinterviewd - daar moet ik me even op concentreren.’ Marjan liep langs me - ze rook nog steeds naar drank en naar zuur geworden parfum - en ze zei: 'Zo, je bent een belangrijke mijnheer. Dat je geinterviewd wordt. Zit je in de politiek?’ Ik moest er wel om lachen. 'Nee, ik word gevraagd iets te zeggen over televisie en media. Daar schijn ik veel vanaf te weten.’ 'Mag ik even van je wc gebruik maken dan, m'n knappe mediaprofessor, ik moet namelijk even een plasje doen.’ Ik wees haar het toilet. Toen ging de bel weer. Een jongensdroom - rode schoentjes met hoge hakken, fijne, zwarte kousen, een chic getailleerd jasje en een bloesje dat de suggestie wekt dat het doorzichtig is en ze ruikt naar bloemen die hier niet groeien, maar in een land waar iedereen een auto, een huis met zwembad en veel geld heeft. 'Ik schaam me zo’, zei ze en het was of ze mijn gedachten uitsprak. 'Kom binnen’, zei ik hees. Op dat moment werd er doorgetrokken, Marjan kwam de plee uit met haar handen onder haar rokken om haar te ruime panty nog eens over haar billen heen te trekken. 'Dit is Marjan, een kennis van mij’, zei ik, met nadruk op 'kennis’. Anna stelde zich voor en Marjan zei toen tegen mij: 'Mag ik effe op je bed liggen? Ik heb zo'n koppijn.’
(Wordt vervolgd)