Een peddelaar uit groenland

In de zeventiende eeuw vaart een Nederlandse walvisvaarder uit. Ter hoogte van Groenland signaleert de kapitein een eskimo in een kajak. De manschappen zijn toe aan een verzetje. Ze krijgen toestemming de eskimo te vangen. In Den Haag krijgt de doodsbange man zijn kajak terug. Het is de bedoeling dat hij, om het Hollandse publiek te amuseren, op de Haagse hofvijver rondjes gaat peddelen. Na zijn dood wordt de eskimo opgezet door een chirurgijn en belandt hij met kajak en al achter de vitrines van het Westfries Museum in Hoorn.

In 1980 is een groep Groenlandse studenten in Nederland. Ze doen ook Hoorn aan en in het Westfries Museum zien ze de opgezette eskimo in zijn kajak zitten. Geschokt brengen ze thuis verslag uit. Ook Govert de Groot van de Nederlandse organisatie Arctic People Alert krijgt lucht van de zaak. De Groot staat op goede voet met de Groenlandse oud-ambassadeur Finn Lynge. In 1993 gaan ze gezamenlijk naar het Westfries Museum. Alleen de kajak is nog te zien. Het lichaam ligt in de kluis, zegt een suppoost. De ambassadeur raakt van afschuw vervuld als hij in de kajak een hand van de eskimo meent te zien liggen. Direct wordt alles in het werk gesteld de eskimo thuis te krijgen.
Directeur Spruit van het Westfries Museum weigerde echter een Groenlandse delegatie te ontvangen. Vorige week werd duidelijk waarom. De eskimo is uitgeleend aan de Rotterdamse Kunsthal, waar de expositie ‘Botje bij botje: menselijke resten uit musea’ aan de gang is. Maar sowieso nam directeur Spruit het Groenlandse initiatief niet serieus. 'Straks komen de Egyptenaren hun mummies nog ophalen’, liet hij weten.
Inmiddels heeft een Deense ambassadeur verzocht de expositie te beëindigen. Staatssecretaris Rick van der Ploeg heeft een brief van De Groot ontvangen waarin hij vraagt Groenland de eskimo zo snel mogelijk te doen toekomen. De Groot heeft goede hoop op een voorspoedige afloop van het conflict. 'De Maori’s hebben onlangs ook met succes een voorouderlijk hoofd opgeëist van het British Museum.’