Een vingerafdruk tegen corruptie in India

New Delhi – Een emmer met duizenden gaatjes, daarmee wordt de corruptie in India wel vergeleken. Waar begin je met dichten? Politieagenten, vergunningverstrekkers, bankemployees, ceo’s, artsen, advocaten, leraren: een kleine greep uit de beroepsbeoefenaars aan wie Indiërs vaak betalen voor een gratis dienst.

Afgelopen maand publiceerde Transparency International, de organisatie die wereldwijd corruptie in kaart brengt, haar jaarlijkse landenoverzicht. India staat op plaats 94 van 176 landen; hoe lager op de lijst, hoe hoger de corruptie. Volgens 71 procent van de ondervraagden was de corruptie toegenomen en 54 procent had het afgelopen jaar smeergeld betaald: het wereldgemiddelde is 27 procent.

Wat te doen? Een nationaal anti-corruptieorgaan is er al, maar het hoofd daarvan bleek zelf corrupt. Een wet openbaarheid bestuur bestaat eveneens, maar de corruptie bleef groot. In het boek Corruption in India van Bibek Debroy wordt geschat dat corruptie India’s jaarlijkse economische groei met 1,26 procent drukt.

Mahmood-ur-Rehman gaat er niets over zeggen, dat zie je aan zijn vastberaden glimlach. Corruptie kun je in India niet bespreken met een hoge ambtenaar. Maar hij heeft wél een geducht wapen in handen tegen ambtelijke corruptie. Hij bepaalt de strategie voor het uitrollen van aadhaar (‘basis’), het persoonlijke identificatienummer van elke Indiër, gekoppeld aan biometrische kenmerken – een vingerafdruk en een irisscan. In het Westen gaan mensen steigeren als hun fysieke eigenschappen worden gedigitaliseerd, Indiërs zijn er blij mee. Eindelijk kunnen ze bewijzen wie ze zijn zonder dat ze daarvoor de palmen hoeven smeren van de ambtenaar met het juiste stempel.

‘Met onze identificatienummers zijn geen grappen uit te halen’, zegt Ur-Rehman. Hij laat het zien met tekeningetjes. Met zijn nummer kan iemand zich thuis vanachter de computer identificeren. Stempelman komt er niet meer aan te pas. ‘Delhi is de eerste stad waar 98 procent van de inwoners zijn nummer heeft. Vanaf 1 september gebruiken we het bij het verstrekken van voedsel.’ Armen die hun gesubsidieerde rijst en tarwe halen bij de speciale overheidswinkels zullen niet meer geconfronteerd worden met corruptie. Hun digitale vingerafdruk bewijst wie ze zijn en waar ze recht op hebben. ‘Als iemand slecht ter been is of ziek, komen we langs om hem zijn nummer te verstrekken’, zegt Ur-Rehman. Buiten staat een ‘aadhaar-mobiel’, een bus waarin tafeltjes, computers, vingerscanners en cameraatjes zijn aangebracht. Zijn wij hier getuige van het einde van de overheidscorruptie? Ur-Rehman lacht, maar zegt niets.