Een vrouw als opvolger van May?

Londen – Ze was de tweede vrouwelijke premier van Groot-Brittannië, zei Theresa May tijdens haar emotionele afscheidstoespraak, maar zeker niet de laatste. Wordt Esther McVey de derde?

Onlangs raakte ik op een West-Londens terras aan de praat met Joy, een Ierse vrouw van begin zestig. Ze had hilarische verhalen over haar aanvaringen met de politie (‘They don’t like them Paddies’), maar wat me het meest bijbleef was het verhaal over haar komst naar Engeland. Als twaalfjarige was deze telg haar arme familie uit Sligo ontvlucht om in Londen te gaan werken als serveerster. Na jaren hard werken kon ze een eigen flat kopen, die ze verdedigt met een hurley stick waarvan de kop met lood gevuld is.

Haar verhaal doet denken aan Esther McVey, een van de dark horses achter het bekende trio Boris Johnson, Dominic Raab en Michael Gove. In een peiling onder jonge Tories kwam deze voormalige tv-presentatrice naar voren als favoriet. Net als Johnson en Raab is ze, als minister van Sociale Zaken, op tijd uit het kabinet gestapt zodat ze niet is ‘besmet’ door May’s akkoord. De 52-jarige is voor een No Deal Brexit en koestert populistische ideeën als het overhevelen van ontwikkelingsgeld naar Brits onderwijs.

McVey’s troefkaart is haar achtergrond. Ze spreekt graag over haar opa Joe Corless, een Ierse immigrant die als twaalfjarige een baantje vond als bagagesjouwer op Liverpool Lime Street Station, om jaren later te eindigen als stationsmanager. Haar vader was een schroothandelaar die zo armlastig was dat hij de zorg over de peuter Esther tijdelijk moest overlaten aan Barnardo’s, een liefdadigheidsinstelling voor kwetsbare kinderen. Zulke levensverhalen spreken tot de verbeelding, zeker nu de sociale mobiliteit is vastgelopen.

De katholieke McVey kreeg de kans rechten te studeren, werd bekend als gezicht van de ochtend-tv en zette een eigen bedrijf op. Geïnspireerd door Thatcher besloot ze zich kandidaat te stellen voor de Conservatieve Partij, wat woede wekte bij Labour, want Liverpool is sinds heugenis een socialistisch bolwerk. ‘Waarom lynchen we deze bastaard niet?’ opperde Labour-coryfee en Liverpudlian John McDonnell.

Volgens deze dochter van een schroothandelaar zijn de Conservatieven ‘de natuurlijke partij van de arbeidersklasse’. De Tories kunnen de werkende klasse in het noorden des lands terugveroveren met een economisch liberaal en sociaal-conservatief beleid, verwacht ze, plus een flinke dosis patriottisme in de vorm van een zo hard mogelijke Brexit.