Hanif Kureishi, Dromen en daden

Eerlijk schrijven

Hanif Kureishi

Dromen en daden

vertaald door Marijke Koch

Uitg. Anthos, 288 blz., € 21,90

«It is the saddest night, for I am leaving and not coming back.» Zo mooi opent Hanif Kureishi’s novelle Intimacy, een meedogenloos precieze weergave van wat een man denkt die zijn vrouw bedriegt en zijn gezin verlaat. De toon was zo raak dat het niet verwonderde toen na publicatie een ex-geliefde haar beklag deed. Alles was waar.

Kureishi is op zijn best als hij heel dicht bij zichzelf blijft. Wanneer hij gaat verzinnen, komt er een sentimentele roman uit als Gabriel’s Gift.

In het openingsessay uit deze bundel reportages en essays vertelt Kureishi over zijn vader, die schrijver wilde worden, zich als een schrijver gedroeg, dagelijks achter de typmachine plaatsnam maar van wie geen manuscript werd uitgegeven. Het verhaal doet pijn. In de andere essays over onder meer Pakistan, Engeland en racisme vermengt hij zijn eigen geschiedenis met de algemene geschiedenis.

Dan schrijft hij plotseling dat hij een passage eerst in de derde persoon heeft geschreven. Het beschrevene, over racisme, was nog te pijnlijk om rechtstreeks te vertellen. Toch is hij uiteindelijk wel naar de eerste persoon overgeschakeld.

Als hij gewoon vertelt wat hij waarneemt, is Kureishi op zijn best. Romans krijg je er misschien niet van, maar wel heel mooie teksten die reportage, essay of kort verhaal mogen heten, maar dat vooral allemaal tegelijk zijn.

In de derde persoon schreef Kureishi over zichzelf. In de eerste persoon vanuit zichzelf.

Het eerste eindigt vaker in navelstaren dan het tweede.