Egypte bouwt een hoofdstad voor de elite

Caïro – Dertig gepensioneerde legerofficieren rijden met hun vrouwen in een touringcar over een lange, kaarsrechte weg door de woestijn. Tussen de zandbergen door doemen af en toe hijskranen op bij gigantische constructies. Op veertig kilometer buiten Caïro wordt hier sinds 2015 de nog naamloze nieuwe hoofdstad van Egypte gebouwd.

De bus stopt bij een witte, blinkende moskee met opvallend groene tuinen. Net als de hoogste toren van Afrika die hier gebouwd wordt, de grootse kathedraal in het Midden-Oosten en een enorm presidentieel paleis, is ook deze plek megalomaan. Hier is plek voor twaalfduizend gelovigen, twee bruiloften en een begrafenis tegelijkertijd. De officieren zijn onder de indruk en maken samen selfies voor het godshuis.

De ouderen: tweedjasjes, Versace-tassen en vooral veel wandelstokken, behoren tot de machtigste klasse van het land. Om hen te imponeren met de plannen van president Abdel Fatah al-Sisi zijn ze uitgenodigd, maar ook in de hoop dat ze in het project zullen investeren. Egypte kampt met grote economische problemen en budget voor de nieuwe hoofdstad is er niet. Toch gaat het regime koste wat het kost door met de ‘Egyptische droom’, zoals de woordvoerder van het project de stad noemt.

Een droom die niet voor iedere Egyptenaar binnen handbereik ligt. Appartementen kosten zo’n miljoen Egyptische pond (vijftigduizend euro), duur voor een land waar een salaris voor velen niet hoger is dan tweeduizend pond (honderd euro). Omnia Hussein wil wel investeren in de nieuwe stad, die voor haar als een oase is. ‘De lucht is hier schoner dan in Caïro. Daar kun je niet meer leven’, verzucht ze.

Voor de groeiende problemen in de binnenstad van Caïro kan de elite zich in de nieuwe hoofdstad afsluiten. Ook het regime voelt zich er veiliger. Tijdens de revolutie in 2011 kwamen Egyptenaren uit alle hoeken van de stad om pal voor het ministerie van Binnenlandse Zaken te protesteren. In de nieuwe stad is dat niet meer mogelijk. Bewoners krijgen toegang tot plekken met elektronische pasjes, camera’s beveiligen de stad en betalen kan alleen met Mastercard.

Vanuit de touringcar laat gids Rasha het eerste gebouw zien dat af is, een luxueus hotel met groene tuinen en conferentiehallen. De eigenaar, vertelt Rasha, is het leger. ‘Daardoor is het hier veilig’, zegt ze. ‘In deze stad weten we precies wie komt en gaat.’