Egyptische christenen hebben geen zomervakantie

Caïro – Voor miljoenen Egyptische christenen zijn de kerkelijke excursies naar kloosters, badplaatsen en scoutingkampen de enige ontsnapping uit de drukte en hitte van de grote steden. Vooral de kinderen en tieners, die twee maanden vakantie hebben en verveeld thuis hangen terwijl de ouders werken en nauwelijks tot geen geld hebben om erop uit te gaan, kijken uit naar de minivakanties met de kerk.

Zo niet deze zomer. Medio juli maakte dominee Andrea Zaki, hoofd van alle protestantse kerken in Egypte (achttien denominaties, twee miljoen gelovigen) bekend dat de kerkelijke excursies in de maanden juli en augustus worden afgelast. De grootste kerk van Egypte, de koptisch-orthodoxe kerk (dertien miljoen gelovigen), en de rooms-katholieke kerk (tweehonderdduizend gelovigen) hebben dezelfde maatregelen afgekondigd.

Aanslagen van IS op Egyptische kerken hebben eerder dit jaar tientallen doden tot gevolg gehad. Op Hemelvaartsdag kwamen bij een aanval op twee bussen die op weg waren naar het Sint Samuel-klooster in de provincie Minya dertig kopten om het leven. Honderden christenen moesten vluchten uit de grensstad Rafah in de noordelijke Sinaï omdat IS hen naar het leven stond.

Ondanks dit geweld zitten de kerken voller dan ooit. Egypte maakt zelfs een bekeringsgolf door. ‘Hoe meer christenen in ons land worden aangevallen, hoe bewuster ze zich worden van hun identiteit’, geeft Andrea Zaki als verklaring. ‘De afgelopen maand alleen al heb ik in verschillende lokale kerken minstens tien nieuwe voorgangers in hun ambt bekrachtigd.’

De kerken schrappen de vakantieactiviteiten vanwege aanwijzingen die bij de geheime dienst waren binnengekomen. ‘Deze maatregelen komen rechtstreeks van de overheid’, vertelt Margot Moussa, jarenlang ambassadeur namens Egypte voor de International Body of Catholic Students. ‘Uit naam van onze veiligheid mogen christenen niet reizen naar de Sinaï of het Suezkanaal.

Feitelijk betekent dit dat christenen deze zomer niet op vakantie mogen, want iedereen reist via de kerk.’ Kerken regelen vaak touringcars en groepskortingen in kloosters, hotels en resorts om hun gemeenteleden in staat te stellen een paar dagen tegen gereduceerd tarief op pad te gaan. Als gemarginaliseerde minderheid verkeren veel Egyptische christenen in een precaire financiële positie. Overigens is het de vraag in hoeverre een ban op kerktrips het leven van christenen beschermt. Bij gebrek aan alternatief zoeken christelijke jongeren nu de hele zomer vertier binnen de muren van de kerk.