popmuziek

Eigen weg

MGMT

Van alle bandjes uit Brooklyn is MGMT een beetje de vreemde eend in de bijt. Dat komt wellicht doordat het grote label Colombia de groep al inlijfde voordat die echt een basis had in de buurt. Verder wonen maar twee groepsleden echt in de wijk en is de band er na het snelle en grote succes nog weinig gesignaleerd. De pakkende en radiovriendelijke popliedjes van debuutplaat Oracular Spectacular (2007) wijken dan ook wat af van het minder toegankelijke werk van een aantal ‘buurtgenoten’. Ook op de opvolger Congratulations blijkt de creatieve kern Ben Goldwasser en Andrew VanWyngarden weer zijn eigen weg te gaan.
Juist nu Brooklyn-band Yeasayer met zijn tweede plaat Odd Blood een stap in de stijlrichting van MGMT zet, bewegen Goldwasser en VanWyngarden zich in tegenovergestelde richting. Congratulations zit, net als het debuut van bovengenoemde collega’s, vol met popinvloeden uit de jaren zestig en zeventig. In kleding- en haarbanddracht waren de leden al sterk beïnvloed door deze periode, maar nu lijkt ook de muziek een ode aan die tijdgeest. En het is een onverwacht interessante ook, want de vrees bestond voor een mindere vervolgplaat met vooral meer van hetzelfde.
Hoewel toch aardig wat eerste blogreacties op internet negatief zijn ('saai’, 'geen goede singles’), is MGMT wel degelijk sterk op weg met Congratulations. Waar Oracular Spectacular het voornamelijk moet hebben van individuele uitschieters als Time to Pretend, Electric Feel en Kids, blijkt voor deze nieuwe plaat de mooie samenhang van een sterk geheel heel kenmerkend. Hij bevat wederom een vol geluid en heeft een opvallend coherente sfeer met sprankelende liedjes die in tempo en melodie breed uitwaaieren. Een nummer als Siberian Speaks dat meer dan twaalf minuten telt, maar eigenlijk vijf nummers in één liedje bevat, past daar bijvoorbeeld prima op.
De toon van de nieuwe plaat is wat serieuzer. 'I’ll move to Paris, shoot some heroin, and fuck with the stars,’ zingen ze nog cynisch op het debuut. Nu klinkt het bijvoorbeeld 'But damn my luck and damn these friends/ That keep on combing back their smiles’, over de keerzijde van het succes op titelnummer Congratulations. Gelukkig voelen Goldwasser en VanWyngarden zich niet te volwassen om een instrumentaal nummer met een knipoog Lady Dada’s Nightmare te noemen of op de hoes een surfend computericoontje af te beelden. Bovendien laten snelle en energieke nummers als Brian Eno, It’s Working en Song for Dan Treacy horen dat de lol er nog lang niet af is voor MGMT.

MGMT, Congratulations, Capitol/Sony. MGMT treedt 4 en 5 oktober op in Paradiso, Amsterdam