Eindelijk thuis

Helemaal zeker is het niet, dat is nooit iets bij hem. Maar als er vlak voor het vertrekuur van zondagmorgen niets tussen is gekomen, dan bevindt mr. dr. André Haakmat zich nu in Suriname.

Enige tijd terug meldde De Groene Amsterdammer dat hij van plan was om terug te keren, want hij had zich met Bouterse verzoend.
Sedertdien is Haakmat, ook door journalisten die er een eed op zwoeren, bij herhaling waargenomen op plaatsen waar hij niet was. Tot en met de voorpagina van de Volkskrant heeft een beetje nieuwsgetter hem herhaaldelijk het presidentieel paleis binnen zien wandelen en Desi Delano Bouterse de hand zien schudden. Ook werd voor zeker aangenomen dat hij inmiddels als adviseur bij de voormalige legerleider in dienst was getreden.
Al die tijd liep Haakmat onschuldig door Amsterdam.
Maar nu is het zover - na zestien jaar ballingschap is hij terug in zijn geboorteland.
Het is toeval, zegt hij, dat zijn reis samenvalt met de te Paramaribo aangekondigde, omvangrijke demonstraties tegen de regering-Wijdenbosch. Maar hij sluit niet uit dat het toeval hem een handje helpen zal bij zijn komende gesprekken met de man die zestien jaar geleden zijn vrienden vermoord heeft.
En ook dat is Surinaams klassiek. Nog nooit heeft Bouterse iemand aan de macht geholpen zonder tegelijk een tegenmacht tegen betrokkene op te bouwen.
Nu is het de beurt aan Wijdenbosch om dat te ondervinden.
Haakmat ondertussen keert eind van de maand terug naar Nederland.
Zoals het er nu naar uitziet: om zijn boeltje te pakken.