Elena Ferrante krijgt HBO-serie

Rome – Tijdens het afgelopen zondag afgeronde filmfestival van Venetië zijn de eerste twee afleveringen van de televisieserie De geniale vriendin vertoond. Het grootste literaire succes van Italië van deze 21ste eeuw, het vierluik ‘De Napolitaanse romans’, wordt verfilmd. Van de boeken van de Italiaanse mysterieschrijfster zonder gezicht alias Elena Ferrante zijn de afgelopen vijf jaar wereldwijd miljoenen verkocht. De Amerikaanse producent hbo schoof graag aan aan de al rijk gedekte Italiaanse dis, waar de publieke omroep Rai en de telefoongigant tim miljoenen in hebben gestoken.

Het resultaat is een van de mooiste televisieseries ooit gemaakt, afgaand op de jubelende reacties uit Venetië en de veelbelovende trailers. Voor de echte fan is het een pak van het hart: zó moeten Lila en Lenù, om wier vriendschap het epos draait, eruitzien. En zó ook de locaties, zó is het gevoel dat bij het boek hoort. Zestig jaar Italië, bezien vanuit een grauwe sociale woningbouw-wijk achter het station van Napels. Zelfs de kleuren kloppen in deze eerste twee delen, waar de doffe jaren-vijftiglens van de armoede en de veel gewassen kleren overheen is gelegd.

‘De eerste delen zijn gefilmd in monochroom, pas met de economische boom van de jaren zestig doet kleur zijn intrede’, zegt regisseur Saverio Costanzo (42). Hij is geselecteerd door de mysterieuze Elena Ferrante op basis van zijn mooie verfilming van De eenzaamheid van de priemgetallen en de succesvolle Italiaanse versie van de televisieserie In Treatment. Aan Costanzo de taak om de vier delen van ‘De Napolitaanse romans’ in 32 afleveringen te gieten, acht afleveringen per boek. De hele wijk is nagebouwd in de televisiestudio’s van Caserta en het resultaat is verbluffend echt. Alles klopt, de armoedige appartementencomplexen, de binnenplaatsen, de kerk, de school, de tunnel waardoor de twee vriendinnetjes voor het eerst naar de grote wereld ontsnappen om de zee te zien.

‘Het verhaal is een neorealistisch verhaal, maar ik heb het proberen te vertellen zoals Federico Fellini dat deed: vanuit een eigen, innerlijke realiteit. Daarom was het zo belangrijk om in een decor te mogen werken’, vertelt Costanzo. De allerbelangrijkste voorwaarde voor zijn selectie was natuurlijk de geheimhoudingsplicht die iedereen die met ‘Elena Ferrante’ in aanraking komt moet respecteren. En dat doet Costanzo vlekkeloos: ‘Elena Ferrante en ik hebben elkaar gedurende het afgelopen jaar wel zo’n beetje dagelijks gemaild, maar ik heb echt geen idee wie het is.’