Danger Mouse & Black Thought © Shervin Lainez

Zijn idee was dat alleen vrienden het zouden horen. Want wie zou er zitten te wachten op dit knutselwerk van een onbekende 27-jarige? Het was 2004. De beginnende producer Danger Mouse zat gewoon te pielen met a capella’s van Jay-Z’s The Black Album, die hij combineerde met de muziek van The White Album van de Beatles. The Grey Album was geboren – en een internethype barstte los, en daarmee ook Mouse’s loopbaan. In de jaren daarna was hij onder meer verantwoordelijk voor het beste werk van Gorillaz, hij werd ingeschakeld door Adele en de Red Hot Chili Peppers, en vormde de producerende helft van de superduo’s Dangerdoom en Gnarls Barkley (wereldhit Crazy).

De lijst van samenwerkingen is eindeloos. Het wonderlijke: er zit bij Danger Mouse geen zwak project tussen. Met welke artiest hij ook werkt, hij produceert zorgvuldig, met veel gevoel voor de juiste samples en een behaaglijke, licht ongrijpbare sfeer. Het lijkt Mouse altijd te gaan om de artiesten met wie hij werkt, die laat hij met zijn frisse maar nooit nadrukkelijke muziek excelleren.

Dit gebeurt ook op Cheat Codes, het samenwerkingsproject met The Roots-voorman Black Thought. Voor de goede orde: Thought is een rapper uit de hoogste regionen van de hiphopwereld – dit stukje had net zozeer met hem kunnen beginnen. Ook Thought is immers zo’n muzikant die welbeschouwd op geen middelmatig moment te betrappen valt. Toch klinkt hij op Cheat Codes extra gemotiveerd, ondersteund door Mouse’s diepe bassen, warme soulflarden, pianoloopjes die soms kalmerend en dan weer opzwepend zijn. De muziek wordt nergens vol of voelbaar ambitieus, het klinkt alsof Mouse deze muziek eigenlijk ook allemaal voor vrienden maakte.

Black Thought is intussen een ideale gastheer. Hij zal nooit een rapper worden van het grote experiment, maar juist consistentie is zijn troef. (En wat ook helpt zijn de sterke gastbijdragen, inclusief een geweldig couplet van de twee jaar geleden gestorven MF DOOM.) Thought rapt gedreven, af en toe spuugt hij zijn woorden bijna uit; zijn teksten zijn eerder associatief dan conceptueel en leunen deels op zijn heerlijk brede referentiekaders. Thought verwijst even makkelijk naar T.S. Eliots The Waste Land als naar moderne cultuur, hij noemt niet alleen hedendaagse rappers maar ook muzieklegendes als Thelonious Monk. En op Cheat Codes wisselt hij, meer nog dan op eerder werk, moeiteloos tussen enerzijds doordachte reflecties op Amerika’s slavernijverleden en anderzijds een stuiterende, minder geëngageerde hiphop-possecut.

Al rond 2005 ontstonden de eerste geruchten over een samenwerking tussen Danger Mouse en Black Thought. Bij veel artiesten zou zo lang uitstellen en vertragen een veeg teken zijn. In dit geval blijkt het juist een bevestiging van hun beider enorme talent, hun koersvastheid, hun muzikaliteit. Cheat Codes is een van de strakste, meest weloverwogen hiphopplaten van het jaar.

Danger Mouse & Black Thought, Cheat Codes