Elke dag minder rechtsstaat

Rabat - En wat zijn de Marokkaanse reacties op het uitzetten van tientallen Amerikaanse, Britse en Nederlandse christenen die werden verdacht van bekeringsijver? Aan de ene kant van het spectrum bevindt zich Rachid Nini, directeur van de grootste Arabischtalige krant al Massae. Toen Marokko precies een jaar geleden de jacht op sjiieten opende, wees de populist Nini erop dat de christenen die in Marokko rondliepen ook wel eens aangepakt mochten worden.
In dezelfde hoek bevinden zich de gematigde islamisten, die graag redelijk overkomen en u zullen zeggen dat het een chaos zou worden als iedereen iedereen maar ging bekeren. Schuiven we op naar het midden, dan komen we de gewone Marokkaan tegen, zoals bekend licht paranoïde. Hij of zij vertrouwt die christenen niet. Waarom komen ze helemaal naar Marokko om voor weeskinderen te zorgen? Dat moet een reden hebben!
Aan de linkerkant van het spectrum treffen we Marokkaanse mensenrechtenorganisaties als de amdh en iemand als Ahmed Benchemsi, hoofdredacteur van het onafhankelijke, Franstalige weekblad TelQuel. Die stellen een aantal zaken voorop: hoe kan de staat zo wreed zijn ouders te scheiden van kinderen waarvoor ze al tien jaar goed zorgen? En hoe kan het dat dit gebeurt zonder enige vorm van proces?
Zelden heb ik een zo verontwaardigd hoofdredactioneel commentaar gelezen als dat van Benchemsi. Was het niet, zo voert hij aan, van het begin af aan duidelijk dat de kinderen zouden opgroeien in een ‘biconfessioneel en bicultureel’ milieu? En was niet afgesproken dat ze (koran)les zouden krijgen van Marokkaanse leraren? En is het niet precies zo gegaan? En wat nou als die ouders de kinderen ook over het leven van Jezus vertelden? Is dat dan geen door de koran erkende profeet?
Dat de staat zou willen waken over de securité spirituelle van die kinderen - het idee is voor Benchemsi ronduit belachelijk: 'Doen alsof je de mensen kunt dwingen gelovig te zijn, en ze dreigen met gevangenisstraf, zoals onze strafwet doet, is een grenzeloze stupiditeit. Het is ook in flagrante strijd met de mensenrechten, in casu de vrijheid van geweten.’
Zoiets opschrijven gaat voor Marokkaanse begrippen behoorlijk ver. De botte manier waarop de christenen het land zijn uitgezet en het leven van onschuldige kinderen in een handomdraai is verwoest - het is voor Benchemsi het zoveelste bewijs 'dat Marokko zich iedere dag een beetje verder verwijdert van een rechtsstaat’.