Echelon

Ephimenco

Ik keek en keek opnieuw. Wreef in mijn ogen en dacht: dit kan niet waar zijn. Toch werden in een klap mijn vermoedens bevestigd. Jaren lang bleef ik in het ongewisse. Er waren natuurlijk geruchten. Hier en daar werd er gespeculeerd over haar mogelijk bestaan. Was het een fabeltje? Of zou het toch zo kunnen zijn… Ik ben natuurlijk uiterst zorgvuldig en laat me door niemand gek maken. Maar opeens was er maandagavond de jingle van het Journaal van acht uur en de grote openbaring: het parlement bestaat echt. Het heet officieel «de Tweede Kamer» en zetelt in Den Haag. Ongeloof lijk!
Op die bewuste avond ontdekte ik dus de Tweede Kamer. Ik zag zelfs leden van deze mysterieuze organisatie in beeld komen. Ze draaiden en schoven ongemakkelijk voor de camera’s. Sommigen gingen zelfs praten of keken bezorgd in de lens. Maar geen twijfel meer: ze waren van vlees en bloed. In feite was mijn ontdekking van het bestaan van de Twee de Kamer te danken aan het feit dat de Tweede Kamer zelf iets belangwekkends had ontdekt en de publiciteit zocht, hiermee haar bestaan definitief bevestigend.
Maar wat had de Tweede Kamer ontdekt? De ironie wil dat ze per toeval een soort van zusterorganisatie had ontmaskerd en prompt besloot naar buiten te treden. Wanneer geheime figuren andere geheime figuren op het spoor zijn, volgt meestal een flink onweer. De Tweede Kamer had dus op die memorabele avond van maandag 22 januari van het jaar 2001 een omvangrijk spionagenet ontdekt. De naam? Echelon. Een verbond van afluisteraars dat wordt gevormd door de VS, Enge land en nog wat satellietlanden. Die Echelon luistert elk geluid of signaal dat op aarde circuleert af om de eigen nationale bedrijven van cruciale informatie te voorzien. De leden van de Tweede Kamer waren er kapot van en besloten de wereld te waarschuwen. Een zekere Wijn van het CDA zei zich machteloos te voelen: «Je raakt zo wel snel je naïviteit kwijt.» Bakker van D66 voegde hieraan toe: «We moeten zo snel mogelijk actie ondernemen.» Bij beide interventies viel het woord «snel» me op, en van zoveel daadkracht raakte ik ook «snel» onder de indruk. Bij andere kamerleden werd er over «Big Brother» gesproken om Echelon te kwalificeren. Ik dacht: wat heeft Veronica hiermee te maken?
Hoe dan ook, ik besloot mijn ontdekking niet voor mezelf te houden en begon aan vrienden in binnen- en buitenland e-mailtjes te sturen. Ik denk dat door het feit dat de woorden «Big Brother» met mijn elektronische post mee werden gestuurd, een mechanisme in werking werd gezet. Overal in de wereld werden de schotels, radars en antennes van Echelon op mijn e-mailverkeer gericht en mijn berichten afgeluisterd en ontcijferd. Omdat ik iets van deze illegale praktijken vermoed, stak ik mijn hoofd uit het raam. Wat ik hoorde was monsterlijk en angstaanjagend: een daverende lach. Alsof een onzichtbaar wezen in de ether de slappe lach had gekregen. Ik hoorde «ding» en ging mijn inkomende e-mailtjes controleren. Op mijn scherm stond een anoniem bericht in codetaal: «Hol landers ontdekken het warme water.»
Geïntrigeerd ben ik op onderzoek gegaan. Overal vond ik documenten die het bestaan van Echelon bevestigden. Sites op internet, talrijke artikelen in de kranten, rapporten van nationale en Europese parlementen. Maar vreemd genoeg dateerden die van jaren geleden. Er waren zelfs in de vorige eeuw nationale debatten gewijd aan Echelon in landen als België en Frankrijk. Boeken gepubliceerd, documentaires gemaakt, journalistieke onderzoeken gepleegd. Echelon was even geheim en mysterieus als de telefooncentrale van het Leger des Heils. Ik droop af. Woedend. Ik was er ingetuind. Belazerd. Dat item van het journaal was een grap. Een vette knipoog. De Tweede Kamer heeft nooit bestaan.