Episch gemeenschapsverhaal

De miniserie is een genre apart dat zich vooral goed leent voor boekverfilmingen en wijdspannende biografische verhalen, die in een speelfilm al gauw opgepropt of gehaast overkomen.De vorm biedt meer ruimte voor diepgaande personages en is tegelijk behapbaar – ik ben er dol op.

Medium olive kitteridge frances mcdormand richard jenkins

HBO heeft door de jaren heen een aantal zeer memorabele voorbeelden gemaakt, waaronder Band of Brothers, Angels in America en Mildred Pierce. Dit jaar, rond november, komt de zender met de nieuwe vierdelige miniserie Olive Kitteridge, naar de gelijknamige Pulitzer Prize winnende verhalenroman van de Amerikaanse schrijfster Elizabeth Strout. Die speelt zich af in een stadje in de koude staat Maine, waar hardvochtigheid hoogtij viert. Olive Kitteridge, een wiskundelerares die met man, zoon en teckel in het stadje woont, is een spil in de gemeenschap. Ze is geen aardige vrouw, ze kan mensen zich vreselijk laten voelen, maar onder dat harde exterieur schuilen een goed afgesteld moreel kompas en een groot, onsentimenteel empathisch vermogen.

De cast is veelbelovend: Bill Murray maakt zijn opwachting als weduwnaar en huisvriend en Richard Jenkins (wiens gehavende kop bekend is van Six Feet Under) speelt Olive’s zachtmoedige man Henry. De titelrol is toepasselijk voor Frances McDormand, met haar permanent verbaasde frons, die als geen ander warm en nukkig tegelijk kan zijn. De vier afleveringen strekken zich uit over een periode van 25 jaar en volgen naast de familie ook andere stedelingen. De regie is in handen van Lisa Cholodenko, die zich bewees met de geslaagde familiekomedie The Kids Are All Right. Alle potentie is er wat mij betreft voor een episch gemeenschapsverhaal met een paar onvergetelijke hoofdpersonen.


Olive Kitteridge, vanaf november te zien op HBO