Fascisten opgelet!

Wie niet luisteren wil, verdient een pak slaag, zo zegt mijn vriend de haptonoom. Zijn voorstel is: geef de dieven en andersoortig tuig een adequaat aantal stokslagen. De mensheid is door angst verlamd. Wij vertrouwen elkaar niet meer. Bij iedere hand die in onze schoot wordt gelegd, denken wij aan allerhande smeerpijperij.

De burger moet met zijn angsten durven omgaan. Hij moet terug naar de bron. Waarom heeft hij die angsten? Omdat er zoveel slechtigheid in de wereld is, varierend van mensen met erotische bijbedoelingen tot en met de doorsnee zakkenroller. Die portie angst in de wereld is een feit. Daaraan valt niets te veranderen. Echter, hoe splitsen we die angst de juiste personen in de maag? Door de dreiging met zo'n portie stokslagen, natuurlijk. Voelt u hem? Juist, Nu ziet u hoe wij inmiddels haptisch bezig zijn.
Fascisten opgelet! Dit moge geen koren op uw molen zijn. Ieder pak rammel vereist de juiste nazorg. Eerst tuigen wij onze clienten af en dan vragen wij naar hun moeilijke jeugd. Het zijn immers frustraties noch wraakgevoelens die ons leiden. Terwijl de zweep zijn wrede werk doet, bloedt ons hart.
Voor deze proeven van barmhartigheid worden wij uiteindelijk beloond. Alles wordt een feest, zelfs een ritje in een overvolle tram. Het lijfcontact met onze medepassagiers boezemt ons geen angst meer in. Sterker nog, wij hopen op een oneffenheid in de weg opdat dit uiteindelijk zal leiden tot een orgastisch, gemeenschappelijk soort deinen in de wagon. Op iedere halte roepen wij de voorbijgangers toe: ‘Stap in! Stap in! De tram is nog lang niet vol.’ Want in een werkelijk vreemdzame maatschappij kan het openbaar vervoer twee maal meer passagiers bevatten dan normaal.