Feesten. nu!

Een zomerhit. Dát is nodig: een echte zomerhit.

Maar pas op! Kan ook desastreus uitpakken. Een decennium geleden is een generatie Nederlanders een zomer lang gehersenspoeld met een liedje van de band The Shorts. Niet uitgesloten is dat door een combinatie van warmte, drank, nietsdoen en eindeloze herhaling van het nummer de muziek diepere hersenlagen is binnengedrongen, waaruit het in geval van zware koorts of gewone aftakeling weer naar boven drijft. Ergste scenario: tehuizen vol dementerende zanglustigen: ‘Comment ça va? Tudelu tudelu tudelu du. Comme ci comme ci comme ci comme ça.’
Zomerhits. Het ligt aan de fans! Die maken de hit zo irritirant. 'Under the Bridge’ van de Red Hot Chili Peppers: wonderschoon liedje. Maar helaas niet bestand tegen een zomer lang nagezongen worden door tienertoerders en interrailers. Besmet door de grootse, slepende emoties die de nazingers in hun stem legden.
Toch is er hoop. De zomer van 1998 krijgt een fantastische hit aangeboden: 'The Rockafeller Skank’ van Fatboy Slim. Hoor dit nummer een keer en je weet waar de muziek van 1999 over gaat.
Een regel tekst, een sample. Het hele nummer lang. De opening is een kort mitrailleursalvo van de eerste lettergreep. Dan volgt de hele regel. Stoer: 'Right about now/ the funk soul brother/ check it out now/ the funk soul brother.’ De beat zet in. De oren richten zich op lome hip-hop. En dan… surf. Dick Dale ondersteund door een breakbeat!
Geklooi. De muziek vertraagt en loopt vast. De sample versnelt oneindig snel en plotseling is het de eerste maandag van de maand: luchtalarm. Over. De beat terug maar nu met de zware, stalen echo erbij die we kennen van de Beastie Boys. Dan weer surf.
En ondertussen? Schud die billen!
Onweerstaanbare dansmuziek. Zitten op een stoel betekent hard heen en weer schudden met het hoofd. Dit is de zomer. Dansen aan de golven op het strand. Veel drinken en loom roepen van 'Check it out now.’
Wie is die man? Fatboy Slim heet gewoon Norman Cook en is een uiterst hippe Engelse dj die voor veel geld als mixer valt in te huren. Drie jaar geleden maakte hij Better Living Through Chemistry. Heerlijke plaat. Big Beat noemt men dat. Die naam is de grote verzamelbak voor dansmuziek die geen simpele hompestompe-house meer is maar een gevarieerdere beat heeft. Niet: 'Boem Boem Boem Boem’, maar: 'Boem Tjing Tjakke Tjakke’. House zonder stamp. Bovendien bedient Big Beat zich van funk, rock, hip-hop, disco. Van elke voorbijkomende muziekstijl eigenlijk.
En nu dus van surf.
Elke zomer krijgt de hit die hij verdient. Zo ook een zomer in de grote feel good-tijd. 'The Rockafeller Skank’ is er een zonder veel pretenties. Geen gelul: feesten. Met de kick die je voelt als je op een surfboard over de golven vliegt. En niet pas morgen, maar: Right about now.’

  • Calexico - The Black Light. Van half Giant Sand de soundtrack van een niet-bestaande film die zich afspeelt op de grens tussen Californië en Mexico. Beelden van eenzame cowboys, een groots gevierde bruiloft en broeierige dromen worden opgeroepen door orgeltjes, accordeon, vibrafoon, marimba en wat al niet. O, wat een fijne plaat.
  • Bran Van 3000 - Glee. Grote verrassing. Een stuk of negen man en negentien nummers. Noem het trip-hop. Maar het is zeker ook low-fi, soul en rap. Beetje country af en toe. Wat pop, reggae, dance en rock. Elk nummer anders. Ook het liedje 'Drinking in L.A.’ heeft grote zomerhitpotentie.
  • Saint Etienne - Good humor. Opgericht in de tijd dat ze bij de Franse voetbalclub nog voetballen konden. Betoverend rustige plaat. Zalvende zang van zangeres Sarah Cracknell, soms tergend lief. Beetje pop, beetje trip-hop. Laten we dit trip-pop noemen. Het kan Zweeds zijn, Deens of Noors, maar de tv die op het nummer 'Dutch TV’ aan staat, is pertinent geen Nederlandse.