25 september, de Balie te Amsterdam

film en gesprek: The Green Wave

Het is inmiddels meer dan 3 jaar geleden dat in Iran de bevolking de straat op ging en zich hardop afvroeg waar hun stem gebleven was. De overheid was hier niet van gediend en liet de opstand bruut uiteenslaan. Met dit evenement vragen Human Rights Watch en De Balie aandacht voor deze schijnbaar vergeten revolutie in Iran. Kan de Groene Revolutie gezien worden als voorloper of trigger van de Arabische Lente? Welke lessen zijn er te leren van de Groene Revolutie met betrekking tot de huidige situatie in Syrië of Bahrein?

Medium thewave

Onder leiding van Xandra Schutte gaan Faraz Sanei (HRW onderzoeker Iran en Bahrein), Marietje Schaake (MEP D'66) en Farinaz Aryanfar (politiek vluchteling en Iraanse activiste) in gesprek. De avond wordt kort ingeleid door Damon Golriz (publicist) en Anna Timmerman (Directeur HRW Nederland).

Vervolgens wordt The Green Wave vertoond. In deze baanbrekende documentaire komen de opstandelingen aan het woord en wordt hun relaas geïllustreerd met fantastische animaties.

Geanimeerde blogs en tweets uit Iran vormen de basis voor deze verhelderende, soms schokkende reconstructie van de Groene Revolutie in 2009. In mei van dat jaar waren de in groen geklede jongeren nog uitzinnig: de sfeer in het stadion waar presidentskandidaat Mousavi speechte, was volgens ooggetuigen explosief, en de wil om iets te veranderen groot. “Het herstelde mijn geloof in de mensen”, zoals een van hen zich herinnert. De verkiezingsdag zelf groeide uit tot één grote deceptie: stembiljetten bleken ineens op, en stembureaus werden om raadselachtige redenen gesloten. Daarna brak een donkere tijd aan, waarin Mousavi huisarrest kreeg, Ahmadinejad de macht greep en demonstranten werden beschoten. De massaprotesten, met “Where is my vote?” als belangrijkste leus en de vermoorde Neda als bekendste slachtoffer, werden keihard neergeslagen, zoals ook te zien is op de filmpjes die ter plekke zijn gemaakt met mobiele telefoons en digitale camera’s. De blogs en tweets die in animaties gevisualiseerd worden, laten de ware omvang van de onderdrukking zien, van binnenuit. Zo belandde een student in een donkere cel met tweehonderd gewonde en soms al gestorven gevangenen. Een andere studente herinnert zich de dag dat ze werd vrijgelaten: “Ik verliet een kleine gevangenis om een veel grotere in te gaan: Iran”. (bron: IDFA)