Frits philips

Frits Philips In zijn artikel in De Groene van 17 januari geeft Pieter Lakeman een wel zeer tendentieus beeld van de handel en wandel van ir. Frits Philips. Het is duidelijk dat hij zijn gal heeft willen spuwen over een bedrijf dat hem niet sympathiek is, om het zacht uit te drukken. Voor het begin van de oorlog is de hoofddirectie van het Philips-concern naar het buitenland uitgeweken. Frits is achtergebleven als directeur van het bedrijf. Hij was met zijn staf dus degene die ook verantwoordelijk was voor de hulp aan de joodse medewerkers.

Toen de jodenvervolging in Nederland ernstige vormen begon aan te nemen, heeft Philips de joodse medewerkers uit al hun filialen naar Eindhoven laten komen. Daar werd van de Duitsers gedaan gekregen dat al het joodse personeel in een afzonderlijke afdeling (Sobu) op het Philips-terrein mocht blijven werken. Quasi voor het verrichten van kriegswichtige arbeid. Zo werden de mensen beschermd tegen deportatie.
Tegelijkertijd werden ernstige pogingen gedaan om het joodse personeel te laten emigreren naar een veilig land. De voorbereidingen daartoe waren zo ver gevorderd dat wij al klaarstonden met gepakte koffers, treinkaartjes en paspoorten met visum toen de toestemming daartoe door de Duitsers werd ingetrokken. Later werd bekend dat de zaak misliep door gebrek aan medewerking van de directie in het buitenland.
De schrik en de teleurstelling van de mensen kan men zich voorstellen toen wij direct daarop werden gearresteerd en naar het concentratiekamp Vught werden gebracht. Daar werden wij onderworpen aan het strenge kampregime. Maar weer bracht Philips redding door het inrichten van een schijn-industrie in het kamp waar de Philips-mensen lichte arbeid konden verrichten onder redelijke omstandigheden. Zo werden wij behoed voor het werken in de zware buitencommando’s. Dagelijks werd er stevige voeding (‘Phili-prak’) uit Eindhoven aangevoerd, als aanvulling op het hongerdieet van het kamp. Dit was op den duur levensreddend. De schijnvertoning in Vught heeft Philips circa twee miljoen gulden gekost. Philips heeft kans gezien ons negen maanden in Vught te handhaven, terwijl talrijke anderen al eerder naar Auschwitz werden gedeporteerd.
Tenslotte was er geen houden meer aan en ondanks verwoede pogingen van Philips om ons te redden werden wij naar Auschwitz afgevoerd. Maar zelfs daar heeft Philips kans gezien een voet tussen de deur te houden in de vorm van een lijst van Philips-medewerkers die bij de kampleiding van Auschwitz werd gedeponeerd en die uiteindelijk onze redding heeft betekend.
Wel zijn in dit helse kamp Philips- mensen omgekomen. Maar wij hebben het ongelooflijke geluk gehad dat wij Auschwitz hebben kunnen verlaten (wat bijna onmogelijk was). In Silezie werd een radio-industrie opgericht. Daar had men behoefte aan vakmensen. De lijst van Philips-medewerkers werd te voorschijn gehaald en wat er nog van het Philips- commando over was, werd naar het werkkamp in Reichenbach verplaatst. Daar hebben de meesten, hoewel onder slechte omstandigheden, het einde van de oorlog gehaald.
Na het lezen van deze uiteenzetting van een betrokkene zult u begrijpen hoe onzinnig het is om Philips, en Frits in het bijzonder, zo zwart af te schilderen. Lakeman heeft zich blijkbaar door zijn emoties laten meeslepen.
Bilthoven, JOOP CITROEN