Sport

Gaat het lukken?

Gaat het Marco van Basten dan toch lukken? Het Nederlands elftal speelde tegen Kameroen bijna een helft lang zoals we nog maar zelden zien van een nationaal elftal. In alle terechte scepsis over het Nederlands elftal is er buiten Brazilië en Argentinië namelijk geen nationaal elftal dat leuk en overtuigend speelt. Vergeleken met het doodsaaie spel van Frankrijk met superspitsen als Henry van Arsenal, Cissé van Liverpool, Saha van Manchester United, Wiltord van Lyon en Trezeguet van Juventus en ook nog middenvelders als Zidane van Real Madrid en Vieira van Juventus, is het spel van Nederland met reserves van Arsenal en Manchester United in de voorhoede een grote opwaaiende zomerjurk.

Tegelijk is het optimisme bij de supporters van het Nederlands elftal op niets gebaseerd, ondanks de soevereine plaatsing voor Duitsland. In de eerste kwalificatiewedstrijd tegen Tsjechië geurde en meurde de Duitse scheidsrechter Merk zo anti-Tsjechisch dat het leek alsof Nederland met twaalf man speelde. Daarna voldeed Italiaans resultaatvoetbal in plaats van zogenaamd dwingend aanvalsvoetbal.

Knap is dat Marco van Basten het deed met een heel nieuw Nederlands elftal. Wie zag twee jaar geleden internationals in Bouhlarouz, Mathijsen, Kromkamp en Landzaat? Daar staat tegenover dat Van Basten aanvankelijk weer geen international zag in Van Bommel en nog niet ziet in Seedorf en Davids. Dat blijft dubieus.

Maar zaterdag stond er toch ineens een elftal dat gedurfd speelde, met uitblinker Robin van Persie als rechtsbuiten die van oorsprong linksbenig is en toch goed op rechts uit de voeten kan. Bij Arsenal is hij de tweede spits naast en rond Thierry Henry, mede omdat zijn zwakke been zo ontwikkeld is dat hij tweebenig lijkt. In de van zijn linkse geaardheid afwijkende positie op rechts doet Van Persie denken aan Johan Cruijff. Cruijff was rechtsbenig maar kon als rechtsbuiten niet uit de voeten. Al zijn memorabele acties kwamen van de linkerkant. Als het even kon week de rechtsbenige Cruijff uit naar de linkerkant. Van Persie heeft omgekeerd dezelfde neiging. Het lijkt niet alleen hogere wiskunde, het is nauwelijks te bevatten. De meest memorabele acties van Van Persie bij Arsenal kwamen van de rechterkant, op links is hij een stuk minder gevaarlijk.

Stijf-linkse spelers als Robben staan ook wel eens op rechts, maar dan toch vooral om de bal voor het linkerbeen te krijgen. Zoals de rechts geboren Cruijff van links met rechts kon dreigen en met links kon voorzetten, zo kan de links geboren Van Persie het omgekeerde, van rechts met links dreigen en met rechts voorzetten. Dat maakt hem uniek. Als Van Persie de sensatie wordt van het wereldkampioenschap verwacht ik over tien jaar een Brits essay over de neiging onder linkse extremisten in het Nederlandse voetbal naar de rechterkant van het veld en omgekeerd. Zit ook een symposium in, als het maar Oranje kleurt.