Politiek sonnet

«Geen telefoon voor Wim»

Hij mocht toch zelfs «George» tegen hem zeggen?

Zoals hij tegen Blair ook «Tony» zei?

Beiden weigerden thans iets uit te leggen.

En strakjes was die oorlog al voorbij.

De bommen denderden al om Kaboel.

En Wim staarde maar naar zijn telefoon.

George had het te druk met een allochtoon.

En Tony zat ook in het strijdgewoel.

En dus ging Wim maar weer naar een moskee.

En sprak: «Wij zijn niet tegen de islam.»

En daarbij keek hij als een dominee.

Zijn mobiele trilt: «George» op het display.

Hij wist wel dat die hem serieus nam.

«Hi Cock. How is it in Madurodam?»