Geheugen

Eeuwig zal ik degenen die op mij gestemd hebben dankbaar zijn. Want door hun toedoen heb ik de gehele kiesdeler gehaald, met ruim 7200 voorkeurstemmen, hetgeen wil zeggen dat ik op eigen kracht gekozen ben tot lid van de gemeenteraad in Amsterdam.

Dat is ontzettend leuk en geeft een bijzonder prettig gevoel. Het is gewoon zo dat je met veel stemmen het idee hebt dat je werk gewaardeerd wordt, dat het zin heeft waar je mee bezig bent. In feite is dat ook al zo als je dertig voorkeurstemmen hebt, maar toch, het scheelt. Dus bedankt.
Inmiddels heb ik weer een technische ontwikkeling doorgemaakt. Dat ik een modem in mijn computer heb en dat ik dat modem ook werkelijk gebruik, heb ik al eerder geschreven. Ik modem mijn stukjes naar De Groene.
Ik heb toegang tot de bestanden van het stadhuis.
Mijn bereik heb ik de laatste weken uitgebreid. Ik zit gewoon thuis en ik lees via de modem verbinding het Bulletin Board van het PvdA-hoofdkantoor. Daar kan ik van alles opzoeken; er staan soms boodschappen voor mij in; ik kan mededelingen, bestanden en tekstjes achterlaten.
Daarenboven heb ik nu toegang tot de Digitale Stad, een experiment dat in Amsterdam loopt, uitgaande van De Balie en Hacktic. Het is uniek in Europa. Je kunt er dingen in opzoeken, een discussie voeren, meedoen aan projecten. Enig.
Naast de pincodes die ik moet onthouden, heb ik nu allerlei toegangscodes in mijn hoofd geprent, want je kunt niet overal hetzelfde gebruiken. Voor elke toegang heb je een login name nodig plus een password. Zo wordt dat genoemd. Gewoon gezegd: je naam of een afkorting plus een geheim sleutelwoord. Dan pas word je binnengelaten. Aangezien ik de verschillende (code)namen kan onthouden, weet ik dat ik op dat punt nog niet dementeer. Namen van anderen kan ik me steeds moeilijker herinneren. Verbeeld ik me. Tellen gaat goed.