Kees ‘t Hart

Gerepatrieerd

Vragen of je met de voorbijgangers mee mag om hun huizen te bezichtigen. Mag ik uw huis van binnen bekijken zeggen, dit niet al te gretig zeggen, maar enigszins afwezig alsof je ieder ogenblik een nieuwe oproep verwacht. Ik ga ook de meubelen in de andere huizen bezichtigen zeggen. Ik werk in wetenschappelijk verband zeggen. Ik ben benieuwd naar de meubelen in de huizen van de andere mensen. Hoe staan ze erbij? Zijn ze in de buurt van de kooktoestellen gezet of in de aparte ruimtes? Hebben ze een doekje erop voor de slijtage? Ik onderzoek de plaatsing van de mensen ten opzichte van de meubelen. Volkomen openhartig hierover praten. Ervoor zorgen dat je een kaartsysteem bij je hebt waarop je de meubelen noteert. De schema’s open en bloot laten zien, zodat de mensen en hun meubelen je gaan vertrouwen. Dat je de meubelen bij de mensen in kaart wilt brengen. En de televisietoestellen en de plaats van de krant en de kussens en de ruimtelijke ordening in de huizen zelf. Waar verveelt u zich het meest zeggen. Is het een vervelingsonderzoek zeggen ze dan. Hierover geen enkele twijfel laten bestaan: het is geen vervelingsonderzoek zeggen.

Als het ijs gebroken is met de voorbijgangers meelopen, handen niet te zwaar langs het lichaam zwaaien. Hopen dat ze zullen zeggen: gaat u maar rustig mee. Dat ze zullen zeggen ik verveel me thuis niet te vaak, dat je een minuut of tien mee mag lopen, dat ze zeggen ik ben benieuwd want wij hebben de meubelen net gisteren verplaatst. Niet zeggen: verveelde u zich dan? Maar even stilstaan en een notitie maken. Wachten tot ze uit zichzelf over de meubelen vertellen. Ik heb mijn eigen meubelen in de voorkamer staan zeggen. Mensen laten zich over de meubelen niet snel opjagen omdat verveling tot de natuurlijke orde behoort.

Onderweg vertellen dat je zojuist uit een ver land gerepatrieerd bent. Dat je daar met je ouders woonde en nu verplicht teruggekeerd bent. Ik ben zojuist gerepatrieerd zeggen. Kunt u mij het adres van een andere gerepatrieerde noemen, iemand die nu in een hotel woont en wacht op een nieuwe plaatsing? Was u ook al eens gerepatrieerd? Ik kan me niet voorstellen dat u nooit gerepatrieerd bent geweest. U ziet er zonder meer uit als een voortdurend gerepatrieerde. Zeggen dat je met je ouders vele malen gerepatrieerd bent en toch nooit teruggekeerd naar waar je was gebleven. Dat je gebruik wil maken van de herinneringen van andere gerepatrieerden, dat je net als zij in afwachting wilt zijn van een hernieuwde plaatsing. Dat je de repatriëringsgraad van de mensen af kunt leiden uit de plaats van de meubelen. Je diploma’s laten zien. Ik ben afgestudeerd zeggen. In alle toonaarden ontkennen dat je de verveling van de gerepatrieerden in kaart aan het brengen bent. Het is nog steeds niet mogelijk daar subsidie voor te krijgen zeggen. Maar nu we het er toch over hebben: verveelt u zich tegenwoordig vaker dan vroeger? Bij welke meubelen verveelt u zich het meest?