Geschiedenis van België: een constante opstand

Brussel - België was weer even wereldnieuws. Internationale media deden dankbaar verslag van halfnaakte studentes op het marktplein van Gent die uit de kleren waren gegaan ter gelegenheid van de wereldtitel regering formeren. 250 dagen. Maar waaraan dankt het land toch die dubieuze ereplaats? Diezelfde internationale media worstelen ermee daar een duidelijk antwoord op te vinden - iets wat veel van hen, ook Nederlandse, sinds de economische crisis door hun EU-correspondenten laten doen. Een duidelijk antwoord is er misschien ook niet. Maar de historische context wordt zo nogal eens over het hoofd gezien.
België begon in 1830, zoals u ongetwijfeld weet, als een Franstalige staat. De Hollanders waren weggejaagd met hulp van de Fransen en de taal der beschaving zou het onverstaanbare boerengemompel langzaamaan wel overnemen. De heersende burgerij sprak Frans, ook in Vlaanderen, tot ver in de twintigste eeuw. Franskiljons werden ze genoemd, zij die voor sociaal gewin de taal van de onderdrukker gingen spreken. Kleine Fransoosjes.
De Vlaamse ontvoogding was lang en zwaar en de twisten van vandaag zijn nog altijd doorspekt met die beladen geschiedenis. Vlaamse nationalisten wijzen graag naar de onwil (of onmacht) van veel Franstalige politici om Nederlands te spreken. Zoals bijvoorbeeld Olivier Maingain, de leider van het FDF, tot voorkort het Front des Francophones en de belichaming van het traditionele Franstalige snobisme. Hij heeft een Vlaamse moeder en studeerde in Utrecht maar weigert ook maar een woordje Nederlands te uiten. Het woord flamand klinkt uit zijn mond altijd eerder als een scheldwoord dan als iets anders.
Het is het Vlaams Belang dat die historische klassenstrijd het meest enthousiast uitbuit. Frontman Filip Dewinter gaat er prat op de taal te spreken van de man op straat en is wantrouwig tegenover elke vorm van intellect. Maar ook de meer salonfähige separatisten van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, alhoewel niet anti-intellectueel, en in groeiende mate de andere Vlaamse partijen, beschuldigen de Franstaligen van een heimwee naar la Belgique de papa, het België van vroeger.
De geschiedenis van België is er een van constante opstand. Een opstand die volgens veel Vlamingen nog steeds gaande is, bijvoorbeeld tegen dat ellendige kiesdistrict Brussel-Halle-Vilvoorde, waardoor Franstaligen in een deel van Vlaanderen meer rechten hebben dan andersom, of tegen de zogenoemde verfransing van Brussel en zijn omliggende Vlaamse gemeentes. Het wereldrecord is binnen. De volgende keer dat België wereldnieuws is zal het iets anders zijn. Veel mogelijkheden zijn er niet.