Televisie

GEZOND RACISME

TELEVISIE Ab en Sal

Na de Mokumse Meiden van Halal kreeg je de Rotterdamse Abdelhakim en Salaheddine – ‘we noemen ze Ab en Sal’. Alle vijf jong, gevormd door Marokkaanse thuiscultuur en Hollandse straat, school en overig publiek domein. Intelligent, ad rem, soms geestig, soms flauw, soms ergerlijk. De vrouwen dapper op terreinen die voor hen ‘van culture’ eigenlijk taboe zijn. De mannen uitdagender en meer provocerend, jennend; minder grijpbaar ook en met een toon van ‘als je het wilt, dat van die Marokkanen, dan zal je het hebben ook’.

Ab en Sal, actief op internetsite elqalem.nl (‘dé stem van de zelfbewuste moslimjongere’) kennen we van Sunny Bergmans Hoezo integratie? uit vpro-reeks De Toekomst, waarin ze een eigen zuil prefereerden boven de smeltpotdroom. ‘Gezond racisme’, noemde Ab dat, en hij gunde het de witte Hollanders in arbeiderswijken óók ruimhartig. Dat hij in een eerder tv-optreden Ahmed Aboutaleb een nsb’er noemde was wellicht de uiterste consequentie van dat denken en behoorlijk ongezond.

Is Ab wat ingetogen, Sal is een geinponem en verdienstelijk satirisch acteur. In een recente aflevering van Ab en Sal (nps) solliciteert Ab in een spelscène anoniem bij uitzendbureau Blankstad met een KuKluxKlan-kap op zijn kop_._ Sal is de Hollander die Ab probeert te ontmaskeren als Marokkaan – wat niet meevalt omdat hij vlekkeloos Rotterdams spreekt, elke vraag over vaderlandse geschiedenis kan beantwoorden en elk lied uit de Hollandse zangbundel kan zingen inclusief ‘sijt Ghy o Godt mijn Heer’. Uiteindelijk valt Ab door de mand wanneer hij het goede antwoord geeft op de strikvraag hoeveel dirham er in een euro gaan. Dat had hij natuurlijk niet mogen weten. Echt origineel is het niet, maar heel wat leuker dan veel jongerenlol op de televisie en bovendien erg waar: juist deze hooggeschoolde jongens weten dat kwalificatie geen garantie voor succes is als Ab niet voor Albertus staat.

In het echt kan Ab zo aan de slag in het onderwijs met zijn kennis van geschiedenis. ‘Ik hou niet zo van werken’, zegt hij echter, op bezoek bij SP-leider Jan Marijnissen – enerzijds tot diens ontsteltenis, anderzijds bevestigend wat Jan toch al van veel Marokkanen dacht. Hij heeft niet door dat het ook jennen is, want Ab werkt wel degelijk: als columnist en tv-maker en je zal blonde jongeren de kost geven die hun baan graag opgeven voor zoiets interessants. ‘Krijg jij betaald voor dit diepte-interview?’ vraagt Jan oprecht verbaasd en honend aan Sal, die riposteert met: ‘Ja, om bij een stalinistische Ossenaar langs te komen.’ Was er geen camera bij geweest, Jan had ze zijn huis uit geschopt. Het is slim wat die jongens doen, zij het niet altijd fris. Vóór Jan waren ze op bezoek bij een Marokkaan die 34 jaar in een blikfabriek werkt. Dat lijkt voor hen vooral lachwekkend. Ab en Sal lachen zich een deuk als de man zegt dat hij dat helemaal niet heeft gedaan om Holland op te bouwen maar voor zichzelf – alsof dat iets bijzonders zou zijn dat die Hollanders in hun zak kunnen steken. En eigenlijk bevalt het ze helemaal niet dat ’s mans werkgever volop rekening houdt met ramadan en buitengewoon genereus is. Ab en Sal is weerbarstig, maar het bekijken waard.

Ab en Sal, Nederland 2, zondag, 16.05 uur