Opheffer

God noch gebod

De term ‘religieus racisme’ is opeens in zwang gekomen door de voormalige GroenLinkser Mohammed Rabbae. Deze grote denker (zetter: ironieteken, graag) van de 21ste eeuw gaat uit van de volgende redenering: wie tegen religie is, is een racist, want een religie hebben is net zoiets als neger of jood zijn. Dus zijn atheïsten racisten, is Wilders een racist, zijn ze voor een deel bij de VVD racisten en is ook een flink deel van GroenLinks en de PVDA racist. Sterker: volgens mij gelooft Femke Halsema ook niks, en zou zij dus ook een racist zijn.

Maar je kunt toch kiezen of je katholiek wilt zijn of protestant of islamiet?

Niet volgens Mohammed Rabbae.

Waarom hij Wilders een racist noemt, ligt voor de hand. Wilders heeft aan alle kanten duidelijk gemaakt, met tsunami’s en koranverscheuringen, dat hij islamieten niet blieft. Hij wil ze bestrijden.

Maar is dat racisme? Je kunt bij de formuleringen van Wilders enige bedenkingen hebben, maar zelf houd ik me toch ook al jaren druk doende met het bestrijden van religie. Alle religies.

Dat doe ik door voor de Humanistsche Omroep programma’s te presenteren, door artikelen te schrijven, door lid te zijn van humanistische organisaties, al is dat laatste vreemd, want een humanist is bij uitstek iemand die zich nergens bij aansluit.

Waar het mij om gaat, is dat ik de leugens van de religie steeds weer wil ontmaskeren en iedereen verder wil voorhouden dat een levensbeschouwing zonder God of gebod veel prettiger, rechtvaardiger en intelligenter is dan dat je je baseert op een boek als de bijbel of de koran, die hier en daar mooie verhalen bevatten die zeker ons denken kunnen scherpen, maar die verder vol nonsens staan die soms gevaarlijke vormen kan aannemen.

Is het fout om religie te bestrijden?

Ik geloof dat het juist nu een uitstekende tijd is om tegen religie in verzet te gaan. Hoe ruimdenkend bijvoorbeeld de islamitische wereld op sommige momenten ook suggereert te zijn, nog steeds is het in Nederland praktisch onmogelijk om je kenbaar te maken als ex-moslim. Een moslim die werkelijk het licht ziet en zich wil bekeren tot welk ander geloof ook, heeft het moeilijk. Sociale uitstoting is nog wel het minste. Voor een programma dat we wilden maken, is het ons niet gelukt ex-moslims te vinden die openlijk wilden getuigen van het feit dat ze geen moslim meer waren. Ze waren bang voor hun familie, die ze geen verdriet wilden doen, en ook gewoon bang voor geweld. Begrijpelijk, maar het geeft wel aan hoe anno 2007 de toestand is. Overigens zijn openlijk homoseksuele moslims ook ver te zoeken. De hypocrisie, gevoed door angst en gebrek aan kennis, viert daar nog hoogtij.

Nu dient eerlijk te worden gezegd dat het humanisme in Nederland ook in een crisis verkeert. Je leest er weinig over, maar het is een feit. Sinds de tijden van de oprichting van het Humanistisch Verbond door Jaap van Praag in 1946 is er veel veranderd. Er is een zeer politiek correcte, linkse stroming die meent dat je de islamieten het best kunt omarmen, om aldus gezamenlijk op te trekken tegen rechts en het moslimfundamentalisme. En je hebt de lijn-Cliteur, -Ellian, -Philipse en -Hirsi Ali – met welke laatsten ik me verbonden voel.

Atheïsten zijn niet populair. De reden is daarnet al genoemd: ze kennen God noch gebod. Ze vinden de mens, dus zichzelf, verantwoordelijk voor zijn eigen daden. Ze geloven in democratie, vrijheid van meningsuiting en de totale vrijheid van denken. Ze zijn dus juist tegen elke vorm van racisme.

Mohammed Rabbae is iemand bij wie homoseksuelen niet in veilige handen zijn, vrijdenkers ook niet, vrouwen ook niet echt, laat staan dames die een abortus nodig hebben. Mohammed Rabbae maakt met zijn uitspraken de verkeerde mensen verdacht. Het werkt averechts. Hij dwingt mij Wilders keer op keer te verdedigen, want ik vind het erger dat Wilders ten onrechte een racist genoemd wordt omdat hij een religie wil bestrijden, dan dat Wilders met idiote belastingverlagingen wil komen.