Goed fout

Laatst zag ik een documentaire over de componist Hanns Eisler. Op een gegeven moment werd er een lied gezongen waarin de schitterende verworvenheden van het communisme werden bezongen. Ik meen dat de titel was: Wat is er eigenlijk verkeerd aan het communisme?

Het was prachtig! Met de inhoud was ik het niet eens, maar wat gaf dat? Tekst en muziek waren een schitterende eenheid. Ik werd er warm van.
Diezelfde avond zette ik de radio aan en hoorde ik iemand spreken over Starship Troopers, een nieuwe film van Paul Verhoeven. Het was een film vol geweld dus ik hoefde hem niet te zien, maar wat de spreker ‘verdacht’ vond, was dat Paul citeerde uit het werk van Leni Riefenstahl - de Duitse regisseuse die nu, geloof ik, 104 is en door alle grote nazi’s nog hoogstpersoonlijk in de billen is geknepen en bejubeld om haar propagandafilms.
Die radiospreker vond dat Verhoeven hiermee te ver was gegaan, want nu was duidelijk dat hij een film had willen maken met een duidelijk fascistische lading.
Ik kreeg opeens zin in die film van Verhoeven.
Ik ken de films van Leni, en ik vind ze namelijk erg mooi. Volgens mij, maar ik ben geen filmkenner, had zij weer veel gejat van Eisenstein, die zo indrukwekkend de Russische Revolutie in beeld had gebracht.
Ik heb bijvoorbeeld ook altijd erg genoten van de films van Joris Ivens.
Joris mag dan fout op fout hebben gestapeld in zijn leven, hij heeft films achtergelaten waar ik met genoegen naar kijk. Het zou me niets verbazen als Verhoeven ook hier en daar iets gejat had van Ivens.
Ik heb het vaak, dat ik de inhoud van iets afstotend vind, maar het gehele product toch mooi.
Neem de liedjes van Marco Borsato. Ik geloof dat ik daar alles walgelijk aan vind: tekst, melodie, de zanger, de wijze waarop de cd is geproduceerd, maar ik zet het altijd harder als ik in de auto zit. Misschien ga ik binnenkort wel die cd kopen.
Het is heel makkelijk om hier in De Groene te verklaren dat ik zo gek ben van Mozart en alleen naar de films van Truffaut ga, en dat wil ik misschien ook wel, maar toch…
Kent u de tafelgesprekken van Hitler? Heerlijk. (Met trouwens een aardig voorwoord van H. Hofland.)
En hebt u wel eens de polemieken van Julius Streicher gelezen? Dat is nou het gekke: daar is niets aan, die zijn walgelijk en blijven walgelijk.
Hoe dat zit, weet ik niet. Ik hou van polemiek, en toch zijn die Streichers niet goed. Lenin is veel en veel beter als polemist.
Ik heb ook geprobeerd Mijn strijd te lezen, maar dat is stomvervelend. Mussolini daarentegen heeft een roman geschreven die in het Engels is vertaald, en die las ik twintig jaar geleden en vond ik best te pruimen.
Onlangs kocht ik in het antiquariaat een boekje van Albert Kuyle, foute oom van de familie Kuitenbrouwer. Weet u dat die man ernstig onderschat is?
Hij mag dan fout geweest zijn, deze rare katholiek, maar hij kon wel schrijven.
Ik hoorde onlangs dat Gerry Adams, gevreesd lid van de Ierse Sinn Féin, een sprookjesboek heeft geschreven.
Sprookjes.
Daar ben ik dan nieuwsgierig naar. Ik weet niet waarom.
Nog steeds wil ik alles weten wat er over Céline bekend is. Hij was een echte antisemiet, maar een schitterend schrijver.
Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat iemand hem afwijst omdat hij antisemiet is. Wat wijs je dan af? Niet zijn boeken, maar de man. Ja, die wijs ik ook af, maar zijn boeken blijven grandioos.
En weet u wat ik u ook kan aanraden? De nieuwe James Bond-film!