Gokkers wenden zich tot Turkmenistan

Asjchabad – Duizenden voetballiefhebbers wereldwijd kijken deze dagen naar wedstrijden in Wit-Rusland, een van de vijf landen waar de competitie niet is stilgelegd. Hoewel de vier andere landen geen live tv-beelden van de wedstrijden verstrekken, zien ook internationale wedkantoren de belangstelling voor hun wedstrijden toenemen. Zoals die van de Yokary Liga in Turkmenistan. Vanwege een onbarmhartig klimaat in dat land begint de competitie jaarlijks pas in maart, om in het najaar te eindigen. Dit weekend wordt de vierde ronde afgewerkt.

Dat gokkers er niet mee zitten in te zetten op wedstrijden die ze niet kunnen zien, bleek twee weken geleden weer eens. Enkele grote wedkantoren boden wedstrijden aan uit een vriendschappelijk toernooi in Oekraïne, de Azov Cup. Pas nadat de kantoren enkele Oekraïners hadden betaald voor het leveren van de uitslagen, bleken de wedstrijden nooit te zijn gespeeld.

En Turkmenistan? Hoe betrouwbaar is nieuws uit dat land? Niet. De persvrijheid is er nul. De organisatie Verslaggevers Zonder Grenzen zette het land dit jaar op de laatste plaats van hun gezaghebbende persvrijheidsindex, onder Noord-Korea. De Turkmeense overheid ziet er strikt op toe dat journalisten louter met nieuws komen dat eufoor, gezellig, patriottistisch of geestdodend is. Niet voor niets verbood de president (tevens tandarts) Gurbanguly Berdimuhamedow de staatsmedia onlangs om het woord ‘coronavirus’ te gebruiken. Politieagenten schijnen burgers op straat aan te spreken die het woord in de mond nemen.

De grote vraag is natuurlijk of het werkt: rijdt het virus stilletjes aan Turkmenistans huisje voorbij? Het zou kunnen, omdat het land collectief in quarantaine leeft. Tegelijk is het onwaarschijnlijk, aangezien het land – twee keer zo groot als het Verenigd Koninkrijk – grenst aan Iran, waar het virus duizenden slachtoffers maakt. ‘We zullen zien’, zegt een bron uit het land. Hij voorspelt dat Turkmenistan binnenkort toch melding zal maken van een paar slachtoffers. ‘Al is het maar om als land niet al te zeer op te vallen.’ Want dat is belangrijk voor de president, zegt hij. ‘Geen internationale aandacht.’ Wat helpt, zegt hij lachend, is dat de naam van de president nauwelijks is te spellen of uit te spreken. En wat te denken van de vlag? ‘Bijzonder lastig na te tekenen.’

Tegelijk worstelt de president met een catch 22. Want juist omdat het land doorvoetbalt, zal het aandacht genereren. Tegelijk: de competitie staken is toegeven dat het virus ook in Turkmenistan bestaat.