Goudkoorts neemt af in Colombia

Bogota – Eind juli stemde maar liefst 99 procent van de bevolking in de gemeente Piedras tegen de komst van de grootste goudmijn in heel Zuid-Amerika. De strijd is echter nog niet gewonnen. ‘We hebben de locomotora de minería ontspoord!’ roept Luis Hernandez euforisch.

Hernandez is milieu-activist en universiteitsprofessor in Ibagué, een stad op een uur rijden van Piedras. De locomotora de minería is een van de kernonderdelen van de politiek van de Colombiaanse regering: investeren, investeren en nog eens investeren in goud-, smaragd- en steenkoolmijnen. Steeds meer Colombianen verzetten zich echter tegen de komst van de veelal buitenlandse mijnbouwbedrijven. De reden: ‘Goudmijnen verwoesten de natuur, leiden tot gedwongen verhuizingen, geweld, sociale onrust, uitbuiting en vooral heel veel vervuild water’, meent Hernandez. Hij kan het weten: de afgelopen jaren bezocht hij meerdere goudmijnen in Latijns-Amerika en zag met eigen ogen de aangerichte verwoestingen. ‘De bedrijven praten altijd over duurzame mijnbouw, maar zoiets bestaat niet.’

Het was reden genoeg voor Hernandez om een referendum over de komst van de goudmijn te initiëren. Inmiddels is ook burgemeester Arquímedes Avila van de ruim vijfduizend inwoners tellende gemeente Piedras om. ‘We zijn een welvarende landbouwgemeente, we hebben hier nauwelijks last van geweld of guerrilla zoals in veel andere delen van het land. We hebben geen goudmijn nodig.’

Om precies te zijn, plant de Zuid-Afrikaanse mijnbouwgigant AngloGold Ashanti (aga) de mijn niet in Piedras, maar in het honderd kilometer verder gelegen Cajamarca. Vandaar moet het afgegraven en vergruisde rotsgesteente met een pijplijn naar een fabriek in Piedras worden vervoerd, waar het met cyanide en rivierwater van het goud gescheiden zou moeten worden.

Ondanks de duidelijke uitspraak van de inwoners van Piedras geeft aga niet op. Volgens een woordvoerder van het bedrijf was de vraagstelling in het referendum ‘suggestief’. Bovendien hebben de inwoners van de regio volgens aga ‘nog niet goed begrepen’ welke voordelen de komst van de mijn biedt. Burgemeester Avila is dan ook realistisch genoeg om in te zien dat de strijd verder gaat. ‘aga probeert de inwoners met allerlei geschenken voor zich te winnen. Het bedrijf heeft al flink in de mijn geïnvesteerd. Die investeringen geven ze niet zomaar op.’

Hernandez is vastbesloten om door te vechten: ‘We plannen een tsunami aan referenda.’